مقاله بهينه سازي و مقايسه روش انتقال ژن با واسطه پلي فکت در سه نوع سلول بنيادي مزانشيمي مختلف که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در ياخته از صفحه ۱۹۱ تا ۱۹۸ منتشر شده است.
نام: بهينه سازي و مقايسه روش انتقال ژن با واسطه پلي فکت در سه نوع سلول بنيادي مزانشيمي مختلف
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سلولهاي بنيادي مزانشيمي
مقاله انتقال ژن
مقاله ژن pdx-1

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كديور مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: معماري ندا
جناب آقای / سرکار خانم: فرداصفهاني پژمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: بهينه سازي و مقايسه روش انتقال سازه بياني pcDNA 3.1 حاوي ژن pdx-1 موشي به کمک پلي فکت در سه نوع سلول بنيادي مزانشيمي مختلف و نيز رده سلولهاي Hepa.
مواد و روشها: در اين مطالعه از سلولهاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان رت، سلولهاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان موش C57، سلولهاي بنيادي مزانشيمي بافت سينوويوم زانوي انسان و نيز رده سلولهاي Hepa به عنوان ردهاي استاندارد استفاده شد. پس از کشت سلولهاي مذکور ژن pdx-1 با استفاده از کيت پلي فکت کياژن، به سلولها منتقل شد. بعد از گذشت ۷۲ ساعت از انتقال ژن، سلولها توسط آنتي بادي ضد Pdx-1 و به کمک ميکروسکوپ فلورسنت مورد بررسي ايمونوسيتوشيمي قرار گرفتند. در طي تستهاي مختلف با تغيير متغيرهاي انتقال ژن همچون تراکم سلولي، غلظت DNA و نيز غلظت پلي فکت در هر کدام از سلولها، بهترين شرايط براي ترانسفکت شدن هر کدام از آنها تعيين شد.
يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان داد که براي کليه سلولهاي به کار رفته در اين تحقيق، بهترين غلظت DNA و پلي فکت براي حصول بيشترين بازده انتقال ژن به ترتيب ۴۰۰ نانوگرم بر ميکروليتر و ۶۰۰۰ نانوگرم بر ميکروليتر مي باشد. بهترين تراکم سلولي براي اين منظور در پليت هاي ۱۲ خانه اي و در سلولهاي هپاتوماي موشي ۱۰۵ سلول، براي سلولهاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان رت ۱٫۳×۱۰۵ سلول، براي سلولهاي بنيادي مزانشيمي سينوويوم زانوي انسان ۱٫۵×۱۰۵ سلول و براي سلولهاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان موش۱۰۵C57  سلول تعيين شد. در بهترين شرايط ياد شده بيشترين بازده انتقال ژن pdx-1 در سلولهاي هپاتوماي موشي ۵۰ درصد، سلولهاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان رت ۴۰ درصد، سلولهاي بنيادي مزانشيمي سينوويوم زانوي انسان ۲۱ درصد و در سلولهاي بنيادي مزانشيمي مغز استخوان موش ۱۰ C57 درصد به دست آمد.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين تحقيق، به نظر مي رسد مهمترين عاملي که بازده انتقال ژن را در سلولهاي بنيادي مزانشيمي تحت تاثير قرار ميدهد، نوع سلول و يا به عبارتي منشا جداسازي سلول مي باشد. يافته هاي اين مطالعه ميتواند راه گشاي مطالعات علوم پايه اي و نيز کلينيکي در زمينه ژن درماني سلولهاي بنيادي مزانشيمي باشد.