سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین کنگره مشترک سیستم های فازی و سیستم های هوشمند

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مجید وفایی جهان – دانشجوی دکتری، گروه کامپیوتر نرم افزار، دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه
محمدرضا اکبرزاده توتونچی – دانشیار، گروه برق، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

الگوریتمهای اکتشافی مختلفی برای حل مسئله انتخاب بهینه سبدسهام ارائه شده است. یکی از این الگوریتمها مبتنی براسپینگلاس میباشد که بهدلیل داشتن قابلیت جستجوی محلی و پردازش موازی مورد توجه است. از آنجایی که اسپینگلاسهابیشتر از الگوریتمهای مبتنی بر شبیهسازی مونتکارلو همچون شبیهسازی گداختگی برای یافتن حالت بهینه استفاده میکنند و به دلیل داشتن ماهیت تصادفی، سرعت همگرایی پائینی دارند که برای بهینه سازی آنها از الگوریتم هایی همچون ژنتیک و اتوماتای یادگیر استفاده میگردد. در این راستا، کوشش شده است روشی مبتنی بر بهینه سازی اکسترمال ارائه شود بطوریکهاسپینهای کمارزشتر را با احتمال بیشتر انتخاب و تغییر میدهد و باعث بهبود وصعیت تمام اسپینها میگردد این عمل تا آنجا ادامه می یابد که شبکه به تغییرات اسپین حساس شده و تغییر کوچکی در مقدار هر اسپین باعث تغییرات بزرگی در شبکه میگردد بنابراین فرار از بهینه های محلی راحتر شده و زودتر بهینه عمومی پیدا می شود. نتایج آزمایش که با نتایج الگوریتمهای شبیهسازی گداختگی و اتوماتای یادگیر مقایسه شده است نشان از بهبود در سرعت همگرایی در حین حفظ دقت میدهد.