سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نورالله کرمی شاهملکی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهرا
سید محمودرضا بهبهانی – دانشیار گروه مهندسی منابع آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
علیرضا مساح بوانی – استادیار گروه مهندسی منابع آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
کمال خدایی – عضو هیئت علمی پژوهشکده علوم کاربردی جهاد دانشگاهی

چکیده:

بررسی آسیب‌پذیری آب زیرزمینی بعنوان وسیله و ابزاری موثر، برای تشخیص مناطق آسیب‌پذیر و انجام فعالیتهای حفاظتی جهت حفظ کیفیت آب این مناطق می‌باشد. در میان روش‌های آسیب‌پذیری، روش DRASTIC بطور وسیعی برای ارزیابی آسیب‌پذیری در مقیاس ناحیه‌های مورد استفاده قرار می‌گیرد. مشکل این روش، سلیقه‌ای و کارشناسی بودن رتبه‌بندی و وزن‌دهی پارامترهای آن است. هدف این تحقیق استفاده از روش آمار ناپارامتری جهت بهینه‌سازی مدل DRASTIC و کاهش مشکلات وزن‌دهی و رتبه‌بندی‌ها و در مرحله بعد حذف و اضافه نمودن پارامترهاست. بدین منظور پس از جمع‌آوری پارامترهای ورودی از منطقه مطالعاتی دزفول، آسیب‌پذیری بر اساس مدل استاندارد DRASTIC تعیین گردید. رتبه‌بندی و اهمیت و وزن پارامترها با استفاده از آزمونهای آمار ناپارامتری و با توجه به میزان غلظت نیترات مورد بازنگری قرار گرفت و معادله آسیب‌پذیری بهینه برای منطقه تعیین گردید. نتایج تحقیق نشان دهنده ارتباط نسبتاً زیاد آسیب‌پذیری بهینه شده با نیترات، نسبت به روش معمولی DRASTIC می‌باشد.