سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش سیستمهای اطلاعات مکانی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

کریم نقدی – دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوس
محمد سعادت سرشت – استادیار گروه مهندسی نقشه برداری، قطب مهندسی نقشه برداری و مقابله ب
علی منصوریان – استادیار گروه GIS ، دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نص
محمدجواد ولدان زوج – دانشیار گروه سنجش از دور ، دانشکده مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی

چکیده:

موضوع اسکان موقت در مدیریت بحران از اهمیت بسزایی برخوردار است بطوریکه اسکان موقت حادثه دیدگان به شکل بهینه و برنامه ریزی شده می تواند کاهش چشمگیری در میزان تلفات جانی به دنبال داشته باشد. این امر بخصوص در مقابله با تلفات ناشی از سوانحی مانند پس لرزه های زلزله که مورد توجه این مقاله بوده است می تواند بسیار موثر باشد. جهت بهینه کردن اسکان موقت باید فاکتورهایی مهمی مانند حداقل کردن جایجایی جمعیت خطر پذیر و توزیع همگون آن متناسب با ظرفیت مکانهای امن در سطح شهر در نظر گرفته شود. تنها در این صورت است که امدادرسانی به افراد حادثه دیده در کمترین زمان و به بهترین وجه قابل انجام است. این مقاله فرایند بهینه سازی اسکان موقت را به کمک ابزارهای GIS و سنجش از دور (RS) در سه گام تعیین مکانهای امن، تعیین مسیرهای بهینه بین هر بلوک ساختمانی و مکان امن، و گروه بندی بلوکهای ساختمانی مربوط به هر مکان امن را تشریح می نماید.