سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

ثریا مهدوی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس
قاسم کریم زاده – هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس
حسن مداح عارفی – هیأت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

چکیده:

آویشن (Thymus vulgaris) یکی از گیاهان مهم دارویی است که نیاز به تحقیقات گسترده ای دارد. بهینه سازی تقسیم سلولی با استفاده از پیش تیمارهای سرمایی و شیمیایی جهت حصول بیشترین شاخص میتوزی در آویشن انجام شد. طول ریشه در دو سطح (۰/۵ و ۱ cm)، مدت زمان نگهداری در دمای اتاق پس ار القای سرمای ۴ درجه سانتیگراد در ۳ سطح (۳،۲،۱/۵h)، نوع پیش تیمار شیمیایی در دوسطح( α – پرمونفتالین و ۸ – هیدروکسی کینولین) و مدت زمان نگهداری در محلول شیمیایی در ۴ سطح ( ۲، ۴، ۶، ۸ h). ریشه ها قبلاً به مدت ۱۲h در ۴ درجه القاء پیش تیمار سرمایی شدند. پس از تثبیت ریشه های تیمار شده در محلول کارنوی، هیدرولیز DNA در ۱M HCL و رنگ آمیزی با استواورسئین ۱% (W/V) انجام شد. سه تکرار هر کدام شامل ۱۰۰۰ سلول به طور تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. سلول های اینترفازی و در حال تقسیم با استفاده از دستگاه شمارش گر سلولی شمارش گردیده و شاخص میتوزی تعیین شد. ریشه های به طول نیم سانتیمتر که به مدت ۳ ساعت پس از سرما در دمای اتاق نگهداری شده و با α- برومونفتالین به مدت ۸ ساعت تیمار شده بودند، بیشترین شاخص میتوزی ۴۰% را نشان دادند. این آزمایش می تواند اهمیت القای توأم پیش تیمارهای سرمایی و شیمیایی را در هم زمان سازی سلولی مریستم های ریشه آویشن نشان دهد.