سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نخستین همایش منطقه ای آب

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهدی غلامی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمدباقر رهنما – استادیار بخش مهندسی آب دانشگاه شهید باهنر کرمان
حسین ابراهیمی – استادیار بخش مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

یکی از عوامل موثر در بهره برداری از شبکه های آبیاری جهت دستیابی به راندمان مطلوب در سطح پروژه برنامه ریزی تحویل آب می باشد. برنامه ریزی تحویل آب،علاوه بر مواقع بهره برداری از کانال ها در زمان طراحی آن ها نیزمورد توجه قرار می گیرد، زیرا نوع برنامه تحویل آب روی اندازه سازه، ظرفیت کانال ها و در نهایت هزینه احداث تاثیر می گذارد. به منظور بهینه سازی برنامه تحویل آب از روش های بهینه سازی مرسوم که دارای محدودیت هایی می باشند استفاده می شود، در پژوهش حاضر برای رفع این محدودیت ها از روش الگوریتم ژنتیک استفاده شده است. مطالعه موردی در این تحقیق شبکه آبیاری درودزن در شیراز می باشد، در ابتدا با توجه به سطح زیر کشت هر انشعاب، الگوی کشت سالیانه منطقه، نیاز آبی گیاهان کشت شده و دور آبیاری مورد نظر دبی تحویلی به هر انشعاب بدست آمد، سپس به منظور ارائه برنامه بهینه توزیع آب به این شبکه از روش الگوریتم ژنتیک استفاده شد. نتایج نشان دهنده کاهش در ظرفیت کانال توزیع آب به انشعابات و کاهش در مدت زمان تکمیل برنامه آبیاری بود