سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عیسی سلاجقه – استاد بخش مهندسی عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان
سعید قادری سهی – دانشجوی کارشناسی ارشدسازه دانشگاه شهید باهنر کرمان
افشین محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان

چکیده:

در این تحقیق روش جدید بهینه سازی با استفاده از نظریه ماشین های یاخته ای بر روی سازه های فضاکار دو لایه مورد مطالعه قرار می گیرد. این روش بر پایه مدلسازی رفتار کلی سیستم های پیچیده بر مبنای برهم کنش های محلی اعضا استوار می باشد و آنچه آن را به ابزاری قدرتمند در زمینه بهینه سازی سازه ها تبدیل کرده است قدرت بالای پردازش موازی اطلاعات می باشد که از ملزومات الگوریتم های جدید در این زمینه به حساب می آید. در این تحقیق با استفاده از این روش به تحلیل و طراحی همزمان سازه های فضا کار در سطح محلی پرداخته می شود که در نهایت منجر به طرح بهینه سازه در سطح کلی می گردد. عموما در فاز طراحی متدهای مبتنی بر تحلیل و طراحی همزمان سیستم از طرح تمام تنیده استفاده می گردد که نقایصی از جمله عدم قابلیت در نظر گرفتن قیدهای تغییر مکانی را دارا می باشد. در این تحقیق برای رفع این نقیصه از روش الگوریتم های وراثتی برای طرح همزمان در سطح محلی استفاده شده و نتایج آن با طرح تمام تنیده و در نهایت نتایج خر دو روش با بهینه سازی کلی سیستم به روش الگوریتم های وراثتی و بدون کاربرد نظریه ماشین های یاخته ای مقایسه خواهد شد.