سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنگره مشترک سیستم های فازی و سیستم های هوشمند

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

فرزاد شهابیان – استادیار گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی
سید مسعود احمدی – کارشناس ارشد سازه

چکیده:

امروزه در سراسر دنیا شاهد کاربرد روزافزون سازه های فضاکار هستیم که به علت خصوصیات و قابلیت های منحصر بفرد این سازه ها می باشد. با توجه به وجود تعداد زیاد عضو در این سازه ها، انتخاب شکل مناسب تاثیر زیادی در کاهش وزن و درنتیجه کاهش هزینه سازه خواهد داشت. در این مقاله سازه های فضاکار تخت دو لایه با سه توپولوژی مختلف با متغیر های طول، عرض، ارتفاع، فاصله ستونها و طول اعضای افقی مورد بررسی قرار گرفته است. در تخمین وزن این مدلها از شبکه عصبی مصنوعی و برای بهینه سازی آنها از الگوریتم ژنتیک استفاده شده است. ورودی الگوریتم ژنتیک، عرض و طول سازه بوده و خروجی آن، انتخاب بهینه شکل سازه از میان سه توپولوژی موجود به همراه ارتفاع، فاصله ستونها وطول اعضای افقی می باشد.