سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

احمدعلی بهمن پور – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات ( مشاور فنی مدیر عامل شرکت ب

چکیده:

برای برنامه ریزی و بهینه سازی سیستم توزیع نیرو مدل بکار گرفته شده در این تحقیق از طبقه کل سیستم با بار دینامیک و روش حل ، الگوریتم ژنتیک می باشد . بدواً الگوریتم ژنتیک کلاسیک با پارامترهای بهینه برای جمعیت ، نحوه باز تولید توام با استراتژی نخبه گرایی و با عملگرهای متداول جابجایی و جهش واجد میزان احتمال بهینه ، طراحی و بکار گرفته ولی
ملاحظه شد که تنها برای شبکه های کوچک توزیع و نه شبکه های واقعی مفید می باشد . در مراحل بعدی با روش سعی و خطا شیوه های متعددی برای بهبود کارآیی الگوریتم آزموده شد تا سر انجام طراحی و کاربرد چند عملگر ویژه بمنظور هدایت امر جستجو در فضای حالت مساله منجر به موفقیت قابل توجه گردید . به یک مثال عددی اقتباس شده از سیستم های دارای ابعاد بزرگ واقعی ، این روش با روش تبادل شاخه یک مرحله ای مقایسه و طی آن نتیجه گیری شده که گر چه الگریتم ژنتیک حتی پس از بکارگیری شیوه های ابتکاری و عملگرهای ویژه روشی بالنسبه کند است اما نتایج مکتسبه آن بهتر بوده و بعلاوه کاوش و جستجوی آن در فضای حالت مساله وسعت و دامنه و شعاع عمل گسترده تری داشته و لذا امید بیشتری برای آن می رود که به بهینه مطلق نزدیک گردد .