سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علیرضا خوش نیت – پژوهشکده علوم و تکنولوژی پلیمر پژوهشگاه صنعت نفت تهران
جمال اعلائی – پژوهشکده علوم و تکنولوژی پلیمر پژوهشگاه صنعت نفت تهران
علی رحمت پور – پژوهشکده علوم و تکنولوژی پلیمر پژوهشگاه صنعت نفت تهران
قادر خانبابائی – پژوهشکده علوم و تکنولوژی پلیمر پژوهشگاه صنعت نفت تهران

چکیده:

در این پژوهش ضمن پرداختن به مکانیسم خوردگی پلی استایرن ضربه پذیر در برابر حلالهای خورنده، تأثیر عواملی همچون نوع، اندازه و توزیع ذرات لاستیکی در افزایش مقاومت شیمیایی و همچنین تغییرات شرایط فرآیند تولید صنعتی پلی استایرن ضربه پذیر بر تثبیت و تغییرات مورفولوژیکی فاز لاستیکی بررسی شده است. خاصیت افزایش مقاومت محیطی(ESCR) به عنوان شاخص مقاومت شیمیایی پلی استایرن ضربه پذیر با تغییر دردور همزن راکتورCSTR و استفاده از فاز لاستیکی مناسب از حیث نوع و مورفولوژی، بهبود ی افته و مورد ارزیابی قرار گرفته است.