سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: هشتمین سمینار ملی مهندسی سطح و عملیات حرارتی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

احمدرضا نصر – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه باهنر کرمان
عبدالحمید جعفری – عضو هیئت علمی دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

پوششهای نیتراسیون پلاسمایی به طور خاص به منظور افزایش مقاومت خوردگی سطح تحت فرآیند اکسیداسیون کنترل شده قرار می گیرند. تنظیم پارامترهای فرآیند چه در مرحله نیتراسیون و چه در مرحله ی اکسیداسیون، برای حصول سختی، مقاومت به سایش و مقاومت به خوردگی حائز اهمیت بسیاری است. از طرف دیگر در مورد دستگاههای بزرگ صنعتی بررسی پارامتری چون زمان و انتخاب بهینه ی آن، عقاوه بر تأثیر در کیفیت پوشش، از نظر اقتصادی برای کاهش زمان و هزینه ها باید مورد توجه قرار گیرد. دی اینها در سه زمان ۳/۵، ۷ و ۱۲ ساعت نیتراسیون پلاسمایی انجام شده و سیکل ۷ ساعته با دارا بودن ماکزیمم سختی به عنوان زیر لایه ای برای انجام اکسیداسیون انتخاب می شود. فرآیند اکسیداسیون با بخار در سه زمان ۳۰، ۶۰، و ۹۰ دقیقه در حضور هیدروژ انجام و در ادامه بوسیله ی آزمایشات اشعه ایکس، و میکروسختی سنجی بررسی هایی انجام می شود. هدف انتخاب سیکل مناسب برای تشکیل لایه ای یکنواخت با سختی رضایت بخش است.