سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی ساخت و تولید

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

یاسین حسینخانی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی شریف
جواد اکبری – استادیار دانشکده مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف
عباس وفایی صفت – استادیار گروه مکانیک، دانشگاه امام حسین

چکیده:

موقعیت دهی بهینه ابزار به منظور رسیدن به حداکثر نرخ براده برداری و احتراز از مشکل فروشدگی یکی از مسائل مهم در زمینه ماشینکاری پنج محوره سطوح تندی سوار می باشد در این مقاله بر مبنای مدلسازی و حل تحلیلی مسأله تداخل بین ابزار و سطح قطعه کار روشی جدید برای موقعی تدهی بهینه ابزار ارائه شده است که بر مبنای کمینه کردن مساحت منحنی تداخل بین ابزار و سطح قظع هکار عمل می کند. ویژگی بارز این روش نسبت به سایر روشهای ارائه شده در این زمینه، ماهیت دقیق و تحلیلی آن می باشد که در آن از فرضیات ساده کننده و تقریبی استفاده نشده است.