سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محسن بختیاری فر – دانشجوی کارشناسی ارشد هوافضا، سازمان صنایع هوافضا
سید مهدی بهشتی – کارشناس ارشد مکانیک، سازمان صنایع هوافضا
سید محمد موسوی – کارشناس ارشد فیزیک، سازمان صنایع هوافضا

چکیده:

شیرآلات کنترلی از جمله پیچیده‌ترین قسمتهای موتور سوخت مایع می‌باشند. از این رو وقتی یک موتور سوخت مایع برای شرایطی با تراست و دبی کمی بالاتر از حالت کاری موجود (حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد) طراحی مجدد یا بهینه‌سازی می‌گردد، در ابتدا نباید به طراحی از ابتدای شیرآلات کنترلی اقدام کرد. در این پژوهش به تغییر ساختار سازه داخلی یک شیر کنترلی (استابیلایزر) در جهت افزایش دبی عبوری که در نهایت استفاده از آن را در موتوری با تراست بالاتر فراهم می‌سازد، پرداخته شده است. این شیر به لحاظ جایگاه سیستمی در موتور سوخت مایع، در مسیر مولفه سوخت خروجی از پمپ سوخت به سمت مسیرهای پایین‌دستی قرار گرفته است. سیال سوخت ورودی پس از برهم‌کنش با سوپاپ کنترلی شیر استابیلایزر و وارد شدن به بخش انشعاب آن، به سه شاخه تقسیم می‌گردد. در شاخه اول، قسمت اعظم سوخت به سمت مسیر خنک‌کاری محفظه احتراق می‌رود. در شاخه دوم قسمت کمی از سوخت به سمت مسیر مولد گاز حرکت می‌نماید. بالاخره در شاخه‌ی سوم، قسمت ناچیزی از سوخت با عبور از لوله‌ی فیدبک استابیلایزر و از طریق لوله‌ی رابط شیر یکطرفه مستقر در مسیر منتهی به ورودی پمپ سوخت، به ورودی پمپ‌ سوخت تخلیه می‌شود.