سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: ششمین کنفرانس سراسری سیستم های هوشمند

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عیسی سلاجقه – استاد دانشگاه شهید باهنر کرمان
مهدی کیخا – دانشجویکارشناسی ارشد سازه

چکیده:

درسازه های فضاکار تعداد و تنوع اعضای سازه بسیارزیاد میباشد بنابراین برای عملی بودن یافتن شکل بهینه گنبدهای فضاکار با استفاده ا زوجود یا عدم وجود گره های سازه از روش هوشمند الگوریتم ژنتیک استفاده شده است دراین روش هرکروموزوم از دونوع ژن تشکیل شده است بنابراین ابتدا ژنهای حذفگره به تصادف گره های شبکه پایین سازه را حذف می کنند و پس از آن ژنهای گروه دوم سطح مقطع اعضای باقیمانده را تعیین می کنند برای این منظور سطح مقطع اعضا وجود و عدم وجود گره های شبکه پایین به عنوان متغیرهای طراحی و وزن سازه به عنوان تابع هدف درنظر گرفته می شود قیود مساله عبارتند از تنش دراعضا تغییر مکان گره ها و پایداری سازه