سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مجتبی جهان اندیش – استادیار بخش مهندسی راه و ساختمان دانشگاه شیراز
آرش توتونچی – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش مهندسی راه و ساختمان دانشگاه شیراز

چکیده:

کاربرد مواد پلیمری یا ژئوسیتتیک ها در فعالیت های عمرانی باعث شده است که در دهه های اخیر پیشرفتهای زیادی در زمینه احداث سازه های خاکی نظیر شبکه راه ها و راه آهن و ابنیه فنی مرتبط با آن مثل دیوارهای حائل، پلها، کوله ها، شیروانی های، تونلها و خاکریزهای تسلیح شده زیر پی رخ دهد. در مقایسه با سایر کاربردهای تسلیح خاک ( شامل: افزایش پایداری شیبهای خاکی، تقویت و روسازی راه و دیوار حایل) استفاده از مسلح کننده زیر پی های سطحی بخاطر عدم ارزیابی دقیق ( هم از نظر آزمایشگاهی و هم از جنبه تئوری) چگونگی رفتار آنها کمتر رایج بوده است. در این مقاله سعی بر آن شده است که مسیری در جهت بیشتر شناخته شدن عملکرد این مصالح در زیر پی فراهم آید. در این تحقیق با استفاده از روش الگوریتم ژنتیک و روابط تجربی حاکم بر ظرفیت باربری خاک مسلح در حالت کرنش صفحه ای، مشخصات هندسی بهینه ژئوسینتتیک از کف پی، پهنای بهینه و تعداد مناسب آنها مورد بررسی قرار داده می شود.