سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیران کیفیت

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

جمشید عدالتیان شهریاری – مدیر عامل شرکت کومپاس ایران، استاد دانشگاه

چکیده:

«بنگاه های اقتصادی که سمت و سوی آنها در جهت اعداد و سودهای کوتاه مدت است را به سختی می توان تغییر داد. اما این تغییر پذیری زمانی بسیار مشکل تر می شود که هنوز آب به گلوی بنگاه اقتصادی نرسیده باشد. »
«مارک گراهام براون»
انسانی بسختی می تواند خود را از محدودیت و زندان ساختار فکری رها سازد. با آنکه می داند هیچ انسانی نمی تواند فقط از خود و با خود موفق شود. یادگیری واقعی به این معناست که نه فقط به راههای جدید بیاندیشد بلکه آن راهها را باید برد. البته این امر دارای خطرپذیری است چرا که در دنیای جدید بر ما آشکار نیست که آنچه برگزیده ایم هنوز نو، مناسب با زمان یا اینکه کهنه و فاقد اعتبارشد است؟
مدیران باید توجه داشته باشند که نگرش و اندیشه فعلی خود را دوباره در یک سیستم تازه تجلی ندهند. مدیریت کیفیت فراگیر یک روش نیست که بتوان ارزشها را دقیق تر شناسایی کرد یا بکار بست. مدیریت کیفیت فراگیر در واقعیک فرهنگ مدیریت است که می توان با آن صفات و نگرشها را تغییر داد و خود بعمل پرداخت، یاد گرفت و مشارکت نمود.