سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سومین همایش آموزش معماری

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

علیرضا اژدری – دکترای طراحی صنعتی دانشگاه پلی تکنیک میلان
امیر بهرامی پناه – کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه تهران

چکیده:

در این مقاله بنیادهای نظریه ی افردنس در آموزش معماری و طراحی صنعتی مورد بررسی قرار می گیرد. تحولات نظام آموزشی در طرحی صنعتی و معماری این پرسش را مطرح کرده است که آیا می توان به مبانی نظری مشترک و نظامی کلی دست یافت که قابل کاربرد در معماری و طراحی صنعتی باشد و در صورت امکان از چه راهی می توان آن را بسط داد. با توجه به این هدف براساس روش تحقیق میدانی، تمریناتی از مبانی مورد نظر استخراج گردیده و سپس بازتاب آن در میان دانشجویان سنجیده شده است روشهای گوناگون در معماری و طراحی صنعتی به صورت مجزا بیرون کشیده آزموده و ارزشیابی شده اند نتایج نشان میدهند که دانشجویان گرچه مبانی نظری نظریه ی بسایند را به صورت پیچیده ارزشیابی می کنند ولی با تمرینات خو می گیرند و هنگامی که درگیر فاز اجرایی آموزش می شوند. نیاز به تئوری را درک کرده و به آن به خوبی ارجاع می دهند. با توجه به این شیوه است که می توان در عین حال مبانی پیچیده ی نظری را برای دانشجویان قابل فهم ساخت و به مبانی مشترک میان دو شیوه ی آموزش دست یافت.