مقاله به كارگيري روش آينده نگر «تحليل حالات و اثرات خطا» براي بهبود فرآيند ترياژ در بخش اورژانس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي پزشکي قانوني از صفحه ۱۶۱ تا ۱۷۰ منتشر شده است.
نام: به كارگيري روش آينده نگر «تحليل حالات و اثرات خطا» براي بهبود فرآيند ترياژ در بخش اورژانس
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مديريت ريسک
مقاله تحليل حالات و اثرات خطا يا FMEA
مقاله بخش اورژانس
مقاله ترياژ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توفيقي شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: خوشگام معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: عطارجان نثارنوبري فرناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ترياژ و ارزيابي اوليه بيماران، به عنوان ريشه بسياري از مسايل مديريت ريسك (خطر) در بخش اورژانس مطرح شده است. هدف اين پژوهش شناسايي و ارزيابي خطاهاي فرآيند ترياژ در بخش اورژانس بيمارستان حضرت رسول اكرم (ص) و ارايه اقدامات پيشنهادي به منظور بهبود اين فرآيند است.
روش بررسي: در اين پژوهش توصيفي، خطاها به روش كيفي – كمي «تحليل حالات و اثرات خطا» يا FMEA شناسايي و تحليل شدند. FMEA، روشي تيم محور، سيستماتيك و آينده نگر است كه براي پيشگيري از مشكلات مربوط به فرآيندهاي توليدي يا خدماتي قبل از وقوع خطا و اشتباه بكار مي رود. گردآوري داده ها به صورت مصاحبه گروهي با تشكيل جلسات هفتگي تيم FMEA بود كه نتايج آن در كاربرگ نهاييFMEA  ثبت گرديد.
يافته ها: به كمك متدولوژي
FMEA،۲۹  حالت خطا در ۱۱ فعاليت فهرست شده ترياژ شناسايي و ثبت گرديد. با قابليت اطمينان %۸۵ (يعني كاهش ريسك خطاهايي با عدد اولويت ريسك بالاتر از ۱۵۰ به كمتر از ۱۵۰)، به ترتيب چهار خطاي «ورود با تاخير بيمار / همراه بيمار به اتاق ترياژ» با عدد اولويت ريسك ۲۵۲، «بررسي بسيار كوتاه مدت جهت اولويت بندي اوليه بيمار» و «ثبت نادرست ميزان اكسيژن خون بيمار» هر دو با عدد ۲۴۵ و «تاخير در گرفتن نوار قلب بيمار» با عدد ۱۶۰، به عنوان خطاهايي با ريسك بالا در فرآيند مورد مطالعه شناسايي شدند. براي كم كردن عدد ريسك خطاي «ورود با تاخير بيمار / همراه بيمار به اتاق ترياژ»، اقداماتي در جهت كاهش احتمال وقوع يكي از علل آن صورت گرفت كه موجب كاهش عدد ريسك آن از ۲۵۲ به ۱۱۲ گرديد.
نتيجه گيري: يافته ها حاكي از آن بود كه متدولوژي FMEA براي شناسايي و اولويت بندي نقاط قابل بهبود فرآيند ترياژ جاري در بخش پرمشغله و پيچيده اي نظير بخش اورژانس (بدون در نظر گرفتن قابليت دسترسي به داده هاي كمي)، و نيز پيش بيني اقدام هاي مؤثر براي كاهش ريسك، از كارايي و اثربخشي بالايي برخوردار است.