مقاله به كارگيري عصاره مخمر به عنوان يک راهکار به منظور افزايش محتواي فلاونوليگنان ها در كشت تعليقي سلولي گياه خار مريم از طريق مکانيزم تحريک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در گياهان دارويي از صفحه ۱۰۸ تا ۱۱۹ منتشر شده است.
نام: به كارگيري عصاره مخمر به عنوان يک راهکار به منظور افزايش محتواي فلاونوليگنان ها در كشت تعليقي سلولي گياه خار مريم از طريق مکانيزم تحريک
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خارمريم
مقاله کشت سلول
مقاله عصاره مخمر
مقاله سيلي مارين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي آشتياني سميرا
جناب آقای / سرکار خانم: حسنلو طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: بي همتا محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: خار مريم  گياهي دارويي است. عصاره بذر گياه خارمريم با نام سيلي مارين شناخته مي شود و سيلي مارين شامل مجموعه اي از فلاونوييدها، فلاونوليگنان ها و تركيبات متعدد ديگر است که داراي خاصيت آنتي اكسيداني بوده و در درمان بيماري هاي كبدي (سيروز و مسموميت هاي كبدي) و پيشگيري و يا درمان سرطان استفاده مي شود. كشت سلولي گياه خار مريم منبع خوبي جهت تامين سيلي مارين مي باشد. راهكارهاي متعددي شامل استفاده از عوامل محرك براي افزايش توليد متابوليت هاي ثانويه در شرايط كشت بافت و سلول اتخاذ شده است. اين عوامل با تاثير بر مسيرهاي انتقال سيگنال، منجر به تغييرات در تنظيم بيان ژن و در نهايت توليد متابوليت هايي در برابر تنش ايجاد شده مي شوند.
هدف: استفاده از عصاره مخمر به عنوان محرک زنده به منظور افزايش توليد سيلي مارين در كشت سوسپانسيون سلولي گياه خارمريم و بررسي اثر آن بر روند رشد سلول ها و ميزان توليد سيلي مارين و معرفي بهترين غلظت محرك در مناسب ترين زمان جهت حداكثر توليد فلاونوليگنان ها.
روش بررسي: در اين پ‍ژوهش پس از ايجاد كشت هاي سوسپانسيون سلولي گياه خارمريم، تاثير غلظت هاي مختلف عصاره مخمر (۱، ۲، ۴، ۶ و ۸ ميلي گرم بر ۵۰ ميلي ليتر محيط كشت) بر ميزان توليد فلاونوليگنان ها با استفاده از كروماتوگرافي مايع با كار آيي بالا بررسي شد. نمونه برداري در ۶ زمان مختلف (۱۲، ۲۴، ۴۸، ۷۲، ۱۴۴ و ۲۱۶ ساعت) پس از اعمال تيمار انجام شد.
نتايج: مطالعه كمي و كيفي تركيبات فلاونوليگناني توليد شده از اين آزمايش ها بيانگر توليد سيلي كريستين، سيلي ديانين، سيلي بين و ايزوسيليبين و ماده اي به نام تاكسي فولين كه پيش ساز فلاونوليگنان هاي ذكر شده است، مي باشد. تيماردهي با عصاره مخمر باعث افزايش محتواي سيلي مارين در محيط هاي كشت سوسپانسيون سلولي گياه خارمريم شد. حداكثر توليد سيلي مارين در محيط تيمار شده با ۶ ميلي گرم عصاره مخمر بر ۵۰ ميلي ليتر محيط کشت در پايان ۷۲ ساعت بود (۱۴٫۵۱۶ ميكروگرم بر گرم) كه ميزان آن در گروه شاهد در همين زمان ۲٫۹ ميكروگرم بر گرم بود. سرعت رشد كليه محيط هاي تيمار شده با غلظت هاي مختلف عصاره مخمر نسبت به گروه شاهد بيشتر بود، به گونه اي كه در تمام غلظت هاي اعمال شده از لحظه اعمال تيمار تا ۲۱۶ ساعت پس از آن، همواره سرعت رشد سلول ها و وزن خشك آنها نسبت به گروه شاهد در همان زمان ها بيشتر بود و در محيط هاي تيمار شده با ۴ ميلي گرم عصاره مخمر بر ۵۰ ميلي ليتر محيط کشت در پايان ۲۴ ساعت به بالاترين ميزان خود رسيد (۵٫۸۲ گرم) که ميزان آن در گروه شاهد در همين زمان ۳٫۲۳ گرم بود.
نتيجه گيري: در اين آزمايش مشاهده شد که کشت سوسپانسيون سلولي گياه خارمريم بسيار مستعد تحريک با عصاره مخمر مي باشد و همچنين اين تركيب براي افزايش قابليت توليد در شرايط كشت سوسپانسيون سلولي بسيار سودمند مي باشد.