مقاله بيسموت ساب سيترات در بهبود علايم بيماران مبتلا به سندرم روده تحريک پذير با علامت غالب اسهال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در مجله دانشكده پزشكي از صفحه ۳۳۵ تا ۳۴۰ منتشر شده است.
نام: بيسموت ساب سيترات در بهبود علايم بيماران مبتلا به سندرم روده تحريک پذير با علامت غالب اسهال
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم روده تحريک پذير (IBS)
مقاله بيسموت ساب سيترات
مقاله تواتر
مقاله درد شکمي
مقاله اجابت مزاج
مقاله شدت نفخ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كلاني محمد
جناب آقای / سرکار خانم: فروتن حسين
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي عارف
جناب آقای / سرکار خانم: غفراني هادي
جناب آقای / سرکار خانم: احدپوربهنامي شيوا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سندرم روده تحريک پذير (IBS) بيماري شايع گوارشي مي باشد. از عامل احتمالي اين بيماري تغيير در فلور ميکروبي روده و رشد بيش از حد باکتري ها مي باشد. شواهد مبني بر نقش علت فوق در حال افزايش است. علايم باليني IBS و رشد بيش از حد باکتري ها مشابه مي باشد ولي رابطه عليتي بين آنها ثابت نشده است. اينکه اختلال حرکتي روده موجب رشد بيش از حد باکتري ها مي شود و يا بالعکس مشخص نيست.
روش بررسي: جهت بررسي اثربخشي داروي بيسموت ساب سيترات در بهبود علايم گوارشي بيماران، مطالعه اي به صورت کارآزمايي باليني دوسوکور انجام شد و سه علامت تواتر درد شکمي، تعداد دفعات اجابت مزاج و شدت نفخ بررسي شد.
يافته ها: ۱۱۹بيمار مورد مطالعه قرار گرفتند. تعداد ۵۹ بيمار دارو و تعداد ۶۰ بيمار دارونما دريافت کردند. در انتهاي مرحله دوم هر سه علامت به طور معني داري بهبودي داشته اند (
p<0.001) ولي تفاوت آماري معني داري در بهبودي اين علايم در گروه دارو با گروه دارونما مشاهده نگرديد.
نتيجه گيري: با توجه به آناليزهاي انجام شده مشخص گرديد که تفاوت آماري معني داري در بهبود علايم بين دو گروه دريافت کننده بيسموت ساب سيترات و دارونما وجود ندارد. نقش آنتي بيوتيک ها در بهبود کيفيت زندگي اين بيماران نياز به مطالعه بيشتري در آينده دارد. مداخله: پس از تقسيم بندي تصادفي بيماران به گروه دارو و دارونما در گروه دارو به مدت دو هفته بيسموت ساب سيترات به ميزان  120mgچهار بار در روز و در گروه دارونما به مدت دو هفته دارونما چهار بار در روز تجويز گرديد.