مقاله بيواستراتيگرافي و پالئواکولوژي رسوبات کرتاسه زيرين در منطقه راور، شمال کرمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در پژوهش هاي چينه نگاري و رسوب شناسي (مجله پژوهشي علوم پايه دانشگاه اصفهان) از صفحه ۸۷ تا ۱۱۶ منتشر شده است.
نام: بيواستراتيگرافي و پالئواکولوژي رسوبات کرتاسه زيرين در منطقه راور، شمال کرمان
این مقاله دارای ۳۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کرتاسه زيرين
مقاله پالئواکولوژي
مقاله مورفوگروپ
مقاله استراکد
مقاله فرامينيفرهاي بنتيک
مقاله اربيتولين
مقاله راور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي طيبه
جناب آقای / سرکار خانم: وزيري محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: داستان پور محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سه مقطع چينه شناسي از رسوبات کرتاسه زيرين درمنطقه راور(شمال کرمان) از لحاظ بيواستراتيگرافي و پالئواکولوژي اندازه گيري و مطالعه شده است. به طور کلي در اين برش ها نهشته هاي کرتاسه زيرين با مارن ها و تخريبي هاي قرمز رنگ شروع و با آهک هاي ستيغ ساز خاتمه مي يابند.
ماکروفسيل ها، فرامينيفرهاي بنتيک، استراکدها و جلبک هاي آهکي فسيل هاي تشکيل دهنده اين مقاطع هستند که از اين ميان فرامينيفرهاي بنتيک از اهميت بيشتري برخوردارند و تعيين سن سري هاي مزبور بر اساس آنها انجام شده است. اين فرامينيفرها مجموعا سن بارمين؟ – آپسين – آلبين را براي مناطق مورد مطالعه معرفي مي نمايند. فرامينيفرهاي بنتيک در اين مقاطع به دو صورت سطح زي و درون زي وجود داشته و شامل هشت نوع مورفوگروپ مي باشند. تنوع و فراواني قابل ملاحظه اين فرامينيفرها و همچنين حضور استراکدهاي پلاتي کوپيد و پودوکوپيد در برش مارکش نشان دهنده محيطي اکسيژن دار در زمان مربوطه مي باشد. همچنين با توجه به نسبت کم فرامينيفرهاي پلانکتونيک به انواع بنتيک (P/B ratio)، محيط از نوع کم عمق تشخيص داده شده است. به علاوه حضور فرامينيفرهاي بزرگ از جمله اوربيتولين ها و نيز جلبکهاي آهکي، محيطي کم عمق، گرم و نوراني را نشان مي دهند.
استراتژي غذايي فرامينيفرهاي موجود کافي بودن مواد غذايي در محيط را نشان مي دهد.