سال انتشار: ۱۳۷۵

محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان زایی و روشهای مختلف بیابان زدایی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

رضا انجم شعاع – مدیر کل منابع طبیعی استان کرمان
ایرج اخلاصپور – کارشناس اداره کل منابع طبیعی استان کرمان

چکیده:

دخالت بی رویه انسان در طی چهل سال گذشته سبب گردیده تا رسوبات ریزدانه ای که توسط سیلابهای مختلف به گودال تکاب حمل گردیده اند در اثر وزش باد غالب شمال به حرکتدرآمدهو حیات را در این منطقه به خطر بیاندازد زیرا گسترش تپه ها در این مدت از ۱۷۵ هکتار به ۲۲۳۴ هکتار افزایش یافته است. بررسی عوامل فیزیوگرافی – هوا و اقلیم – زمین شناسی – خاکشناسی – منابع آب – ژئومورفولوژی کشاورزی – فرسایش و رسوب ، پوشش گیاهی و غیره در اینمحدوده نشان دهنده این است که اگر بهره برداری از منابع آب و پوشش گیاهی به همین طریق ادامه یابد در آینده نه چندان دور منجر به نابودی آبادیها و مزارع و مرگ تدریجی این اکوسیستم زنده در این ناحیه خشک خواهد شد. بر اساس مطالعات فوق بایستی سطحی معادل ۳۵۳۰۰ هکتار از شنزارهای فعال از طریق بیولوژیک و فیزیکوشیمیایی کنترل شده و با توجه به محدودیتهای شدید خاک و آب، توسعه کشت تنها از طریق بهینه سازی سیستمهای آبیاری و بهره برداری انجام پذیرد نه با برداشت بیشتر از منابع آب.