سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

علی نیازی – دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
محمد علی ملبوبی – پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری
احمد معینی – دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
مختار جلالی جواران – دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

در این تحقیق برای بررسی امکان ایجاد مقاومت با استفاده از سیستم ایجاد مقاومت ناشی از پاتوژن (مقاومت با واسطه RNA) از ژن پوشش پروتئین ویروس استفاده گردید. سازه های طراحی شده شامل سازه های S2 و S5 بودند که به ترتیب در آنها ژن پروتئینی پوششی یروس در جهت سنس و آنتی سنس قرار داده شد. سازه های S3 و S6 به ترتیب ژن پوشش پروتئینی و توالی ۵UTR را به صورت سنس اینترون آنتی سنس حمل می کنند و پس از رونویسی حالت سنجاق سری به خود می گیردند که در آنها فقط از اینترون یک حلقه کوچک تشکیل می دهد. تفاوت سازه های S4 و S7 که پس از رونویسی ساختار سنجاق سری با لوپ بزرگ را تشکیل می دهند در محل قرار گرفتند قسمت اضافی حلقه است که در S4 در سمت ׳۳ اینترون و در S7 در سمت ׳۵ اینترون قرار دارد. در این سازه ها یکی از بازوهای ساختار سنجاق سری ۵UTR و در بازوی دیگر ژن پوشش پروتئینی ویروس قرار دارد. در ادامه سازه S1 که هیچ ترادف ویروسی را با خود حمل نمی کرد به عنوان شاهد طراحی گردید. این سازه ها ابتدا در حامل HANNNIBAL ساخته شد و سپس به حامل pART27 که یک حامل برای بیان ژن در گیاه است منتقل شد. این سازه ها در گیاه چغندرقند با استفاده از روش تراژنی موضعی با استفاده از آگروباکتری (تزریق آگروباکتری با سرنگ به بافت برگ) مورد ارزیابی قرار گرفتند نتایج نشان داد که سازه های سنجاق سری با طول بازوی مساوی S3 و S6 به ترتیب با ۹۲% و ۱۰۰% مقاومت زیادی را در برابر ویروس از خود نشان دادند. در درجه بعدی سازه های S4 و S7 به ترتیب با ۶۰% و ۲۰% که حائی لوپ برگ بودند و پس از آنها سازه های سنس و آنتی سنس با ۲۰% قرار گرفتند. این آزمایش نشان داد که وجود اینترون در بین دو بخش سنس و آنتی سنس القای مقاومت بیشتری ایجاد می کند.