سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سید محمد علی آبدار اصفهانی – کارشناس شرکت آب منطقه ای اصفهان

چکیده:

جغرافیای طبیعی ایران بگونه ای طراحی شده که رشته کوههای البرز و زاگرس بسان دو دیوارۀ بلند شمال و غرب کشور را در برگرفته تا محل مناسبی برای بارش ابرهای مدیترانه ای ، شمالی و جنوبی باشند . دامن این کوهها منابع عظیم آبیست که روانابهای بسیاری را بوجود آورده و چشمه ها وانهار و رودخانه های فراوانی از این منابع شروع و تا اعماق دشتها وجلگه های چندین استان امتداد می یابند . زاینده رود یکی از جریانهای آبی است که از دل زاگرس سرچشمه می گیرد و با طولی بالغ بر ۳۵۰ کیلومتر از دواستان اصفهان و چهارمحال وبختیاری عبور و تا اعماق کویر ، تشنگان بسیاری را سیراب می نماید . سالهاست این موهبت الهی بعنوان یک شاهرگ حیاتی ، در پایداری حیات دشت مرکزی جاری بوده و بر همگان تکلیف است تا بر جاری بودن آن بکوشند . حفظ تعادل بین منابع ومصارف زاینده رود از وظیفه اصلی و از اهم وظایف می باشد . جداول زیر منابع ، مصارف و نیازهای زاینده رود را نشان می دهد و بر این واقعیت تلخ تأکید دارد که در حال حاضر کمبودی معادل ۵۰۰ میلیون مترمکعب تعادل منابع و نیازهای این منبع حیاتی را بهم زده است .نکته ۱ : متوسط منابع آبی زاینده رود در سالهای قبل حدودا" 1400 میلیون مترمکعب بوده و بر این اساس در حال حاضر منابع آبی زاینده رود حدودا" 1400 میلیون مترمکعب تخمین زده می شود . نکته ۲ : بطور متوسط در افق کنونی بالغ بر ۵۰۰ میلیون مترمکعب نیاز آبی فراتر از منابع می باشد .نکته ۳ : متناسب با منابع آبی زاینده رود ، مصارف هم تنظیم می گردد که معمولا" با اولویتی که شرب و صنعت دارند ، توزیع آب کشاوزری و سایر مصارف کاهش یا افزایش می یابد. در سال آبی ۸۴-۸۳ بدلیل وضعیت مناسب منابع آبی بیش از ۱۲۰۰ میلیون مترمکعب آب به کشاورزی و زراعت اختصاص یافته است .