سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

شهین خواجه وند – دانشگاه شهید بهشتی
بهاءالدین حمدی – دانشگاه آزاد اسلامی
احمد شمیرانی – دانشگاه شهید بهشتی
عباس صادقی – دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

رسوبات پرمین در قالب سازندهای دورود و روته در شمال آبادی روته واقع در شمال تهران بخوبی برونزد دارد . سازند تخریبی (Siliciclastic) رنگارنگ دورود با توجه به ۲۰ متر سنگ آهک ضخیم لایه فسیل دار، از ۹ واحد سنگی به ضخامت ۱۳۸,۳ متر تشکیل شده است . این رسوبات به صورت همشیب ناپیوسته بر روی لایه های آهکی سازند مبارک به دیرینگی Visean قرار دارد . زمان تشکیل سازند دورود با توجه به فسیلهای کنودونت آن (conodonts) پرمین پیشین (Asselian? Sakmarian-Early Artinskian)) می باشد . سازند روتهمتشکل از۱۱ واحد سنگی و ضخامت ۲۲۹,۸ متر، به دیرینگی پرمین پسین- (Late Kubergandian )Middle Murghabian) می باشد . این رسوبات بطور همشیب بر روی سازند دورود و همراه با یک نبودچینه ای درزیر لایه های سنگ آهک سازند الیکا قرار می گیرد . بخش اندازه گیری شده سازندهای مبارک والیکا به ترتیب ۱۸۰ و ۸۰ متر می باشد . براساس مطالعات انجام شده ۳ بیوزون کنودو نتی (Conodont – Biozones) از لایه های واپسین سازند مبارک تا لایه های آغازین تریاس زیرین مطابق با بیوزوناسیون استاندارد جهانی کنودونتها بقرار زیر تشخیص داده
شد :
Early Carboniferous: 1 – Gnathodus bilineatus-girtyi zoneEarly Permian: 2 -Sweetognathus whitei zone Early Triassic(Griesbachian): 3 – Hindeodus parvus zone
بر اساس تجزیه و تحلیل کنودونتها، روزن بران و سایر خواص فیزیکی نهشته ها، مجموعه رسوبات مورد بحث در یک محیط دریائی کم عمق تشکیل شده است . همچنین رنگ کنودونتهای مزبور شاخص تغییر رنگ CAI=4است که نشاندهنده پایان تولید گاز خشک است .