سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: بیست و ششمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

اسلام یاری جو – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
دکتر بهاءالدین حمدی – استادیار دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
دکتر سید حمید وزیری – دانشیار دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

چکیده:

سنگ های کرتاسه پیشین در برش پل زغال واقع در جاده چالوس، البرز مرکز از ضخامت و گسترش خوبی برخوردار است. در برش مورد مطالعه، لایه های رسوبی کرتاسه پیشین (سازندتیزکوه) به ستبرای ۲۲۵۶ متر اندازه گیری شده است. در این برش، سازند تیزکوه به طور عمده در برگیرنده تناوبی از کنگلومرا، ماسه سنگ، شیل، مارن، دولومیت، سنگ آهک مارنی، سنگ آهک و سنگ های آذرین بیرونی است، این سازند با یک ناپیوستگی فرسایشی (Disconformity) بر روی نهشته های سازند شمشک، و با یک ناپیوستگی آذرین پی (Nonconformity) در زیر رسوبات کرتاسه پسین قرار می گیرد. به دلیل خروج ناحیه مورد مطالعه از آب در اواخر ژوراسیک پیشین که بر اثر حرکات کوه زایی سیمیرین میانی (زمین ساخت باتونین) بوجود آمده است، پیشروی مجدد دریا در زمان آپسین انجام پذیرفته که در زمان آب و هوای گرمی بر منطقه حاکم بوده و موجودات کفزی، بهخصوص خانواده اوربیتولینیده از جمله Iraqia simplex, Dictyoconus arabicus وOrbitolina discoidea در درای گرم و کم عمق آن زمان می زیسته اند. در زمان آپسین فعالیت های آتشفشانی متناوبی نیز به وقوع پیوسته است. البته احتمال ضعیف دیگری وجود دارد مبنی بر اینکه عدم تشکیل رسوبات نئوکومین و بارمین در ارتباط با رویداد سیمیرین پسین باشد. در اواخر آپسین منطقه تحت تاثیر فعالیت های آتشفشانی قرار گرفته و متعاقب آن تحت تاثیر حرکات کوهزایی استرین(ساب هرسینین) از آب خارج شده و محیط دریایی به خشکی تبدیل گردیده است. در نهایت با توجه به ویژگی های سنگ شناسی ۱۰ واحد سنگی (Rock unit) در منطقه تشخیص داده شد. و بر اساس انتشار قائم میکروفسیل های مطالعه شده، زون Dictuoconus arabicus-Iraqi simplex Assemblage zone به دیرینگی آپسین Aptian) معرفی شد.