سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سمیه سادات حاصلی – دانشجوی کارشناسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و تغذیه تبریز
بهروز مسعودی فر – دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران، گروه عمران، دانشگاه هرمزگان

چکیده:

آبهای زیر زمینی در زمره مهمترین منابع طبیعی بشمار می روند . آلودگی سفره های آب زیر زمینی می تواند توسط عواملی چون سرریز فاضلاب خام ، کاربرد ناحیه ای لجنها و فاضلابهای تصفیه نشده و یا نیمه تصفیه شده خانگی ،صنعتی یا تجاری و یا آب حاصل از آبیاری کشاورزی اتفاق بیافتد که با توجه به افزایش جمعیت در قرن حاضر و به تبع آن افزایش میزان فاضلاب تولیدی در پی افزایش آب مصرفی ، امکان خطر آلودگی منابع آب زیرزمینی بیش از گذشته خواهد بود . با در نظر داشتن این مسأله که پالایش و تصفیه آبهای زیرزمینی آلوده شده بسیار هزینه بر و در مواردی غیر عملی می باشد ، یکی از بهترین و مناسبترین روشهای کاهش آلودگی جمع آوری و تصفیه فاضلاب میباشد . این سیستم با وجود یکسری معایب و مشکلات ، یکی از کاملترین روشها جهت جمع آوری فاضلاب می باشد. خصوصاً در مناطق ساحلی که با توجه به بالا بودن سطح آب زیر زمینی ، خطر آلودگی و رخدادن مشکلات ناشی ازآن در منطقه از اهمیت بسزایی برخوردار است . در این مقاله سعی شده است ضمن در نظر گرفتن ضرورت احداث سیستم جمع آوری فاضلاب در مناطق ساحلی ، مسائلی را که ممکن است سبب آلودگی منابع آب زیر زمینی از این طریق شود بررسی و به راه های پیشگیری و یا کاهش آن پرداخته شود .