سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان با رویکرد مدیریت مناطق خشک و کویری
تعداد صفحات: ۵
نویسنده(ها):
سیدحمیدرضا صادقی – استاد گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس
زینب کریمی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس
حسین علی بهرامی – دانشیار گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:
امروزه استفاده از مواد افزودنی به خاک از فن آوری های جدید در مقوله مهار فرسایش خاک و هدررفت رواناب محسوب می شود. نظر به اختلاف در شرایط خاکی و اقلیمی، کاربرد افزودنی ها در مناطق مختلف نتایج مشابهی را به دنبال نخواهد داشت. با این وجود، انجام پژوهش های مقایسه ای در شرایط مختلف کم تر مورد توجه قرار گرفته است. لذا پژوهش حاضر با هدف مقایسه استفاده از پلی آکریل آمید در سطح ۴/۰ گرم بر متر مربع در دو شدت ۵۰ و ۸۰ میلی متر بر ساعت و به ترتیب با تداوم ۱۷ و ۸ دقیقه برای کاهش رواناب، در شرایط آزمایشگاهی با استفاده از کرت های کوچک با شیب ۳۰ درصد انجام شد. نتایج آزمون آماری عدم معنی داری سطح مصرفی پلی آکریل آمید محلول در سطح احتمال بیش از ۵ درصد را تأیید نمود.