سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: همایش منطقه ای جایگاه تکنولوژی آموزشی در نظام تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حمیده قربانی چروش – کارشناس ارشد تکنولوژی آموزشی . دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه

چکیده:

با توجه به تفاوتهای فردی دانش آموزان عموما و مضافا دانش آموزان کم توان ذهنی بی تردید همه معلمان در چگونگی برخورد صحیح آموزشی با این گروه از دانش آموزان نیاز به راهنمایی و کمک دارند و ویژگی های منحصر به فرد آنها ، بیانگر این حقیقت است که همه دانش آموزان ولو اینکه در یک کلاس درس بوده و کم و بیش از نظر سنی مشابه می باشند نمی توانند از جنبه های مختلف ذهنی ، عاطفی و استعداد های مختلف کلامی ، ریاضی فنی و هنری و … با هم مساوی و مشابه باشند ، توجه به تفاوتهای فردی می تواند در انتخاب روشهای آموزشی مناسب توسط معلم بسیار مؤثر و مفید واقع گردد. آموزش برنامه ای یک نظام آموزش انفرادی است که کوشش می کند از طریق ارائه مطالب در گامها یا مراحل کوچک پاسخدهی آشکار یا شرکت فعال یاد گیرنده ، تقویت فوری از راه دریافت باز خورد و سرعت شخصی یاد گیرنده در جریان یاد گیری ، یاد گیری را با نیازهای دانش آموزان هماهنگ سازد . با توجه به اینکه آموزش برنامه ای یک روش آموزش فردی است و با سرعت مناسب خودش به پیش می رود و در واقع کاربردی است از روانشناسی یاد گیری در تدریس که بطور خاص توجه به تفاوتهای فردی دارد. از آنجایی که در میان افراد عده ای متفاوت و دارای ویژگیهای خاص دیده می شود که از سایر افراد مجزا می شوند و برای شکوفا شدن استعدادهای بالقوه ای که از آن برخوردارند به آموزش و پرورش و خدمات ویژه ای نیاز دارند در میان این افراد عده ای که عملکرد هوشی شان بطور معنی داری زیر میانگین باشد بعنوان کودکان کم توان ذهنی شناخته می شود که این کودکان دیر می آموزند و زود فراموش می کنند و لذا تأکید بر تکرارو استمرار آموزشی ضرورتی بر همین اساس است که در سایه آموزش برنامه ای این مهم امکان پذیر است . در این مقاله سعی شده تأثیر آموزش برنامه ای بر یادگیری کودکان کم توان ذهنی بررسی شود.