سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنگره علوم باغبانی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ناصر صباغ‌نیا – دانشگاه تربیت مدرس
محسن جان محمدی – دانشگاه تهران
مهدی جودی – دانشگاه تهران
محمد تقی آل ابراهیم – دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

گوجه‌فرنگی (Lycopersicum esculentum)یکی از مهمترین گیاهان باغی متعلق به خانواده سولاناسه می‌باشد که مصارف متنوعی در صنایع غذایی دارد. تنشهای غیرزنده نظیر خشکی، شوری و تنش سرمایی از مهمترین عوامل کاهش میزان جوانه‌زنی بذر گوجه محسوب می‌گردند.عملیات اسمو‌پرایمینگ قادر است با ایجاد تغییراتی در سرعت جوانه‌زنی بذور باعث کاهش اثرات نامطلوب این استرس‌ها شود. در این تحقیق پتانسیل‌های اسمزی و دوره‌های زمانی برای اعمال تیمارهای مختلف بکار رفت و تأثیر آن روی جوانه‌زنی و صفات مرتبط با آن مورد مطالعه قرار گرفت. بدین منظور در هر پتری دیش ۳۰ عدد بذر گوجه‌فرنگی قرارداده شد و سپس به هر پتری‌دیش ۶ میلی لیتر از محلولهای تیماری اضافه گردید. پس ازاتمام دوره‌های پرایمینگ بذور شسته شده وبه منظور جوانه زنی در یک اتاقک رشد با ۱۶ ساعت روشنایی و ۸ ساعت تاریکی در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد قرار داده شدند. شمارش بذور جوانه‌زده از آغازجوانه زنی به مدت ۱۲ روز انجام شد. در این آزمایش علاوه بر درصد و سرعت جوانه‌زنی از صفات طول ریشه‌چه و طول ساقه‌چه نیز یادداشت‌برداری صورت گرفت. نتایج حاصل نشان داد که اثر طول دوره پرایمینگ بر روی سرعت جوانه‌زنی و طول ریشه‌چه در سطح ۱٪ معنی‌دار بود تأثیر پتانسیل‌های اسمزی مختلف در سطح ۵٪ معنی‌دار بود در حالی سایر صفات اندازه گیری شده معنی‌دار نبود. نتایج حاصل نشان داد که درصد بذور جوانه‌زده و سایر صفات اندازه‌گیری شده در محلول‌های اسمزی بطور معنی‌داری متفاوت از شاهد حاوی آب مقطر بود .