سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

آیدین حمیدی – عضوهیأت علمی ( استادیار پژوهش ) موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال
مجید دهقان شعار – عضو هیأت علمی ( دانشیار پژوهش ) و رئیس موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نها
رجب چوکان – عضو هیأت علمی ( استادیار پژوهش ) و رئیس بخش تحقیقات ذرت و گیاهان علوفه ای
احمد اصغرزاده – عضو هیأت علمی ( استادیار پژوهش ) و معاون بخش تحقیقات بیولوژی خاک موسسه تح

چکیده:

در نظامهای کشاورزی پایدار کاربرد کودهای زیستی از اهمیت ویژه ای درافزایش تولید و حفظ حاصلخیزی پایدار خاک برخوردار است و باکتریهای افزاینده رشد گیاه یا اصطلاًحا (PGPR) از مهمترین کودهای زیستی می باشند [.۶] این باکتریها با سازوکارهای افزایش فراهمی زیستی عناصر معدنی خاک از طریق تثبیت زیستی نیتروژن، محلول کردن فسفر و پتاسیم و ریزمغذیها و مهار زیستی عوامل بیماریزا و با تولید مواد تنظیم کننده رشد گیاهی جنبه های مختلف رشد و نمو گیاهان زراعی از جمله جوانه زنی بذر و رشد اولیه گیاهچه را تحت تأثیر قرار می دهند [.۷] برای نخستین بار [۴] Hussain وVancura مشاهده کردند که توده شناور بر سطح محیط کشت برخی باکتریهای محیط اطراف ریشه به طور معنی داری جوانه زنی بذرهای ذرت را افزایش می دهند . همچنین Shend و [۱] Apte مشاهده کردند که قابلیت جوانه زنی بذرهای ذرت در اثر تلقیح با سویه های مختلف باکتری ازوتوباکتر کروکوکوم افزایش یافت . همچنین[۳]El-Meleigi تأثیرمثبت تلقیح بذر ذرت شیرین با [۲] و همکاران Callan افزایش رشد و نمو گیاهچه ذرت وباکتری سودوموناس را مشاهده کردند . Jacoud و همکاران [۵] نیز افزایش رشد ونمو ریشه اولیه گیاهچه ذرت در اثر تلقیح بذر با باکتری آزوسپیریلوم لیپوفروم را گزارش کردند . هدف از اجرای این پژوهش بررسی تأثیر کاربرد PGPR به عنوان کودهای زیستی باکتریایی شامل سویه های خالص باکتریهای ازوتوباکتر کروکوکوم، آزوسپیریلوم لیپوفروم، آزوسپیریلوم برازیلنس و سودوموناس فلورسنس به صورت تلقیح بذر برقابلیت جوانه زنی بذر،بنیه گیاهچه و برخی ویژگیهای مرتبط دورگهای دیررس ذرت بود .