سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی یافته های نوین در علوم کشاورزی، منابع طبیعی و محیط زیست
تعداد صفحات: ۱
نویسنده(ها):
صادق بهامین – دانشجوی دکتری آگرواکولوژی، دانشگاه فردوسی مشهد
مصطفی حسین آبادی – فارغ التحصیل کارشناس ارشد اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد کرمانشاه
حمید خوش خبر – فارغ التحصیل کارشناس ارشد زراعت، دانشگاه آزاد خرم آباد
حمیدرضا رئیسی – کارشناس ارشد تکنولوژی آموزشی، دانشگاه آزاد کرمانشاه

چکیده:
امروزه گیاهان دارویی اهمیت اقتصادی بالایی دارند و با توجه به افزایش توسعه اراضی شور در دنیا، بکارگیری روشهای اصلاحی در جهت کاهش اثرات شوری بسیار ضروری است. استفاده از باکتریهای محرک رشد، یکی از مهمترین این روشها میباشد. به این منظور، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۳ تکرار و ۸ تیمار در گلخانه ای در شهرستان ایلام در سال ۱۳۹۱ روی گیاه سیاهدانه انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل شوری ۰ میلیمولار، شوری ۱۰۰ میلیمولار، آزوسپیریلوم، سودوموناس، شوری ۱۰۰ میلیمولار+ آزوسپیریلوم، شوری ۱۰۰ میلیمولار+ سودوموناس، شوری ۱۰۰میلیمولار+ آزوسپیریلوم+ سودوموناس و آزوسپیریلوم+ سودوموناس بودند. نتایج نشان داد که تیمارهای آزمایش تأثیر معنیداری از لحاظ آماری بر ارتفاع بوته، سطح برگ، درصد پروتئین برگ و شاخص کلروفیل در سطح ۱% و بر وزن خشک برگ و وزن خشک ساقه در سطح ۵% داشتند. در تیمار شوری ۱۰۰ میلیمولار+ آزوسپیریلوم+ سودوموناس، پروتئین برگ به مقدار ۱۲/۳۳ درصد بهدست آمد که ۳۶ % نسبت به تیمار شوری ۱۰۰ میلیمولار افزایش نشان داد، که اختلاف بین آنها از لحاظ آماری معنی دار بود. بطور کلی نتایج این بررسی نشان داد که با بکارگیری جداگانه یا توأم اینباکتریها در شرایط شور، میتوان اثرات شوری بر شاخصهای مورد بررسی را کاهش داد.