سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: کنگره ملی علوم انسانی

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

سوسن ال رسول – استادیار و مدیر گروه علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات دانشگاه آزاد اسل
منیره سیدمظهری – استادیار و معاون گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشکده الهیات دانشگاه آزا

چکیده:

دراین مقاله نویسنده به دنبال اثبات این مسأله است که چراتدریس دروس تخصصی دررشته های الهیات به زبان عربی می توانددرنیل به اهداف طراحی شده برای این رشته مثمر باشد. اگرماسطوح تحصیلی یک علم رادردانشگاه به دوسطح مقدماتی و پیشرفته تقسیم کنیم،برای هریک ازاین دوسطح دروس خاصی درنظر گرفته می شود که کسب مهارت هایی نیزازآنهامورد انتظاراست.درابتداسعی درایجادگروهی دانش ها و مهارت های مقدماتی جهت ورودبه فضای تخصصی آن رشته است که معمولاً با دروس پایه تأمین می شود . دراین سطح هدف،آشناسازی دانشجو با مبانی، مقدمات، تعاریف،اهداف وفواید ،زبان آن علم وتاریخ شکل گیری اندیش ه های مطرح در آن علم می باشد.باتوجه به این اهداف به نظر می رسد،آموزش محتوادر این مرحله تا حدودی می تواند،موضوع محورباشد ؛یعنی دانشجو صرفا باید بر اساس سیر و ترتب منطقی مباحث یک علم،باموضوعات و مسائل وآراونظریات اندیشمندان ومکاتب گوناگون آن علم ونیز ایرادات واشکالات احتمالی آن آرا ، آن هم به نحوکلی و نه به تفصیل،آشناشود؛لذادراین دروس بایدازآثار تعلیمی دارای ویژگی های خاص که فهم مقدماتی ومبانی علمی رشته رابا آسانی ، دقت و نظم ایجاد کنند، استفاده نمود تا دانشجو با اندیشه اندیشمندان آن علم به نحو کلی آشنا شود و از برخی نظرات و براهین اصلی دیگر درزمینه آن اندیشه ها اجمالاًآگاهی یابد، موضوع اصلی آن علم رابشناسد