سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سونا جلیلیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی پلیمر رنگ دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محسن محسنی – دانشیار دانشکده مهندسی پلیمر دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

پلی کربنات به دلیل ویژگیهای خوبی که در مقایسه با شیشه دارد (شفافیت، انعطاف پذیری، ایمنی، سرعت شکل پذیری، مقاومت بیشتر در برابر شکست و نیز وزن کمتر نسبت به شیشه)، کاربردهای
زیادی پیدا کرده است و در موارد زیادی جایگزین مناسبی برای شیشه شده است . اما، مقاومت آن در برابر سایش پائین است. برای برطرف کردن این نقص، استفاده از پوششهای مقاوم در برابر سایش استفاده می شود. در این تحقیق با طراحی آزمایش به رو ش full factorial دو سطحی تأثیر تغییرات دمای پخت، زمان پخت و pH بر روی سختی (microhardness) پوشش تهیه شده با گلیسیدوکسی پروپیل تری اتوکسی سیلان (GPTS) و زیرکونیوم نرمال پروپوکساید (Zrp) بر روی پلی کربنات بررسی شد و نتایج زیر حاصل شد: اولاُ اثر هر سه فاکتور تحت بررسی (دمای پخت، زمان پخت و pH) بر روی سختی مهم است. ثانیا سه فاکتور مذکور با هم برهمکنش دارند و اثر برهمکنشهای آنها بر روی سختی مهم (significant) است.