سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمدعلی بهمنیار – استادیار گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مازندران
مهدی قاجار سپانلو – استادیار گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مازندران
فیض ا… عزیز زاد فیروزی – کارشناس گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مازندران

چکیده:

در اکثر مناط ق ایران آب آبیاری از کیفیت مطلوبی برخوردار نبوده و به درجات مختلف با شوری همراه می باشد . اغلب ایـن گونـه آبهـا بـرای کشت گیاهان متحمل و نیمه متحمل به شوری استفاده و در بسـیاری از موارد از عملکرد نسبتاً مطلوبی نیـز برخـوردار نیسـتند . مصـرف آب آبیاری شور ضمن کاهش عمل کرد، ارتفـاع، طـول ریشـه و وزن مـاده خشک گیاه، موجب افزایش میزان + Na و + K در انـدام هـای گیـاهی می گـردد[۳ و ۶ ]همچنـین تـنش شـوری موجـب کـاهش درصـد پروتئین و افزایش درصد روغن دانه می گردد ۱] و [.۴ ولـی برخـی از محققین افزایش درصد پروتئین را در اثر تنش شوری گـزارش نمودنـ د [.۵] در گونه های متحمل به شوری مقدار سدیم و کلر کمتر و میـزان پتاسیم و نسبت پتاسیم به سدیم تجمع یافته در بـرگ بیشـتر از ارقـام
حساس می باشد [.۷] اما در بررسـی دیگـری بـا افـزایش شـوری آب آبیاری، کاهش میزان پتاسیم، کلسیم و منیزیم در انـدام هـای گیـاهی گزارش گردید [.۲] هدف از این تحقیق ، بررسی ت أثیر سـطوح مختلـف شوری آب آبیاری بر میزان رشد گیاه، میزان پـروتئین و روغـن دانـه و همچنین تجمع بعضی از عناصر معدنی در سه رقم سویای سحر، جـی کی و هیل می باشد .