سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

حمیدرضا ایرانمنش – کارشناس ارشد مهندسی فرآوری مواد معدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
مینو بهروز – پژوهشگر ارشد، امور مطالعات و تحقیقات مجتمع مس سرچشمه
صمد بنیسی – دانشیار دانشگاه شهید باهنر کرمان، بخش مهندسی معدن

چکیده:

بازیابی کانیهای با ارزش به چندین عامل بستگی دارد . همراه با کاهش ابعاد سنگ معدن، کانیهای با ارزش به صورت آزاد نمایان می شوند. در عمل، آزادسازی کامل کانیها به ندرت ح اصل می شود حتی اگر سنگ معدن به اندازه ابعاد دانه های کانی مد نظر خرد شود . بنابراین تعیین درجه آزادی کانیهای با ارزش سنگ معدن آسیا شده، برای مشخص کردن کارآئی مرحله نرم کنی و عملکرد فرآیند جدایش در فرآوری مواد، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از آنجائیکه در ف رآیندهای پرعیارسازی مواد، برخی از ذرات با ارزش به باطله راه پیدا می کنند، م ی توان فرار این نوع ذرات را به هر یک از عملیاتهای خردایش و جداسازی نسبت داد . درجه آزادی و توزیع نوع قفل شدگی ذرات با ارزش در خوراک و باطله فرآیندهای پرعیارکنی به عملکرد فرآیندها واب سته می باشد. در این ارتباط، عملکرد کارخانه پرعیارکنی مجتمع مس سرچشمه از بدترین تا بهترین وضعیت بازیابی عنصر مس سولفوری، در ۵ ماه کاری، در نظر گرفته شد. در مطالعات کانی شناسی مقطع صیقلی، پنج نوع قفل شدگی تشخیص داده شد . به منظور کاهش خطای محاسبه درج هآزادی، نسبت ماده معدنی به واسطه قالب گیری برای ساخت مقاطع صیقلی ۴ به ۱۱ انتخاب شد. با توجه به داده های بدست آمده، درجه آزادی مناسب برای کانیهای با ارزش در خوراک ورودی سلولهای پرعیارکنی اولیه ۱/۴% ± ۵۷/۱%مناسب تشخیص داد ه شد و مشخص گردید که با افزایش ۲/۲% بازیابی، میزان ذرات با ارزش آزاددر باطله ۱۵% در باطله ۱۵ % کاهش می یابد که در ابعاد ذرات کوچکتر از ۴۰۰ مش، با افزایش ۲/۲%بازیابی، میزان ذرات با ارزش آزاد در باطله ۲۸ % کاهش می یابد خصوصًا برای کانی کالکوسیت این کاهش به ۷۲ % می رسد. همچنین مشخص گردید که شکل قفل شدگی ذرات حاوی کانیهای مس، تأثیری در افزایش بازیابی ایجاد نکرده و روند فراوانی آنها در خوراک و باطله در محدود ههای ابعادی مورد نظر، مشابه یکدیگر می باشد.