سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نوزدهمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

قدرت اله حیدری – شرکت متن – بخش انتقال و توزیع نیرو
محمد هاشمیان – شرکت متن – بخش انتقال و توزیع نیرو

چکیده:

در برنامه ریزی و تنظیم تولید نیروگاه ها در ساعات پیک شبکه سراسری برق، یکی از فاکتورهای مهم، تلفات در ساعات پیک می باشد . با توجه به اینکه تلفات با مجذور توان انتقالی وابسته است، در نتیجه تلفات در ساعات پیک نیز بالاترین مقدار را به خود اختصاص می دهد . گرچه محاسبه تلفات توان کاری است به ظاهر ساده، اما اگر مقادیر واقعی مقاومت هادی ها و جریان فازها در محاسبات اعمال نگردد، مقدار تلفات توان نیز با دقت خوبی محاسبه نمی گردد و همین باعث بروز اشتباه در ارزیابی تلفات می گردد . با توجه به اینکه دیماند یا پیک مصرف برق دائماٌ در حال تغییر است، لذا تغییرات تلفات توان را نیز بهمراه دارد . لذا این پرسش مطرح می گردد : پیک بار یا ماکزیمم مصرف چگونه باید اندازه گیری شود؟ گرچه لوازم و تجهیزات متعددی برای اندازه گیری دیماند
مصرف برق وجود دارد ، اما در کلیه تجهیزات، انـدازه گیری دیمـاند در یک برهـه زمـانی خـاصی انجـام می شود یا به عبارت دیگر میانگین انرژی در یک دوره زمانی مشخص (Interval time ) به عنوان پیک بار اطلاق می شود . طبیعیاست هر چه دوره میانگین گیری طولانی تر و تغییرات بار شدیدتر باشد، عددی که بعنوان پیک بار محاسبه می شود، دارای فاصله بیشتری با مقادیر پیک بار لحظه ای است که می تواند عاملی جهت افزایش تلفات توان گردد ۲] و [.۳ در این مقاله پیک بار یک مشترک صنعتی واقع در شبکه برق تهران، با توجه به دوره های مختلف زمانی اندازه گیری و مورد بحث و بررسی قرار می گیرد . نتایج نشان می دهد که با کاهش دوره زمانی از رقم ۱۵ به دو دقیقه، دیماند مصرف ۱۸ درصد و تلفات توان ۴۲ درصد افزایش را نشان می دهد