سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

باران مردوخی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی دانشگاه تربیت مدرس
فرهاد رجالی – استادیار پژوهشی موسسه تحقیقات خاک و آب
محمدجعفر ملکوتی – استاد خاکشناسی دانشگاه تربیت مدرس .

چکیده:

بیش از ۴ میلیون هکتار از اراضی قابل کشت در کشور مبتلا به مشکل شوری بوده و بخش قابـل تـوجهی از ایـن اراضی همه ساله به کشت گندم به عنوان مهمترین گیاه زراعی کشور اختصاص داده مـی شـود . در ایـن اراضـی بـدلیل کاهش آب قابل استفاده گیاه، سمیت ویژه یونی و کاهش قابل دسترس بودن عناصـر غـذایی رشـد و عملکـرد گیاهـان کاهش می یابد . یکی از راهکارها در این شرایط استفاده از رابطه همزیستی میکوریزی می باشد . در ایـن نـوع همزیـستی قارچ با گرفتن بخشی ا ز ترکیبات حاصل از فتوسنتز گیاه به رشد خود ادامه داده و در عوض از طریق افزایش جذب آب و املاح رشد گیاهان را به ویژه در شرایطی که گیاه میزبان با تنشهای محیطی روبرو می باشد مورد حمایت قرار می دهد [ Smith and Read, 1997] با توجه به محدودیت منابع و اطلاعات موجود در خارج و داخـل کـشور در ارتبـاط بـا تأثیر قارچهای میکوریز آربسکولار بر گیاه گندم در شرایط تـنش شـوری، ایـن آزمـون بـا هـدف بررسـی تـأثیر رابطـه همزیستی میکوریزی در عملکرد و بهبود خصوصیات فیزیولوژیکی دو رقم نیمه مقاوم و مقاوم گندم در سطوح مختلـف شوری انجام گردید