سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دومین کنفرانس لوله و صنایع وابسته

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حمید فرحزادی – فوق لیسانس، مهندسی شیمی دیسپچینگ ملی گاز ایران
سامان قاسمیان – فوق لیسانس، مهندسی شیمی

چکیده:

تأمین کیفیت گاز یکی از مباحث اصلی در قراردادهای بین المللی صادرات و واردات گاز میباشد و بر اساس استاندارد های بین المللی ASTM,AGA و … و یا مطابق توافق مشترک خریدار و فروشنده برای هر کدام از پارامترهای کیفی شامل مقدار درصد ترکیبات اصلی گاز (اجزاء هیدروکربنی)، درصد گازهای N2,CO2 همراه گاز و مشخصات کیفی مانند مقادیر H2S، مرکاپتان، گوگرد، نقطه شبنم آب و هیدروکربن، ارزش حرارتی (GHV) محدوده مجاز در قرار داد تعیین میشود تا چنانچه مقادیر کیفی گاز خارج از محدوده توافق شده قرار گیرد به منظور حفظ حقوق خریدارو ضمانت تامین کیفیت جرائمی برای فروشنده (صادر کننده) اعمال گردد. یکی از عوامل افت کیفی گاز افزایش رطوبت و ناخالصیهای همراه گاز ناشی از راهاندازی و بهره برداری از خطوط انتقال و ایستگاههای جدید بدون رعایت اصول فنی، نظارتی و مسامحه در تمیز کاری خصوصا" در هنگام تخلیه آب مربوط به عملیات آزمایش فشار پذیری خط لوله بوده و به عنوان یکی از عوامل مهم عدم تامین کیفیت گاز صادراتی، منجر به پرداخت جرائم به کشور خریدار (ترکیه) در طی سالهای گذشته شده است. در این مقاله ضمن تحلیل نمودارهای تغییرات کیفی گاز در ایستگاه بازرگان اثرات وجود ناخالصیها و افزایش آب همراه با گاز که پس از بهره برداری خطوط لوله و ایستگاههای جدید اتفاق افتاده، ضرورت التزام پیمانکاران و مجریان به رعایت استانداردهای لازم برای راه اندازی و بهره برداری خطوط و ایستگاههای جدید مورد تاکید قرار میگیرد. نمونه ای از راه اندازی ایستگاه تقویت فشار که با اقدامات لازم برای تخلیه کامل آب و ناخالصیها با کمترین اثر نامطلوب کیفی در گاز صادراتی انجام گردیده تشریح میشود.