سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنگره علوم باغبانی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سمیرا اخوان – دانشجوی دکتری، استاد, دانشیار گروه آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
سید فرهاد موسوی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان
بهروز مصطفی‌زاده فرد – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان
علی قدمی فیروزآبادی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان

چکیده:

به منظور بررسی روش‌های آبیاری تیپ و شیاری از لحاظ عملکرد در سطح, عملکرد در بوته وکارآیی مصرف آب در زراعت سیب‌زمینی، آزمایشی در مرکز تحقیقات کشاورزی همدان (ایستگاه اکباتان) در سال ۱۳۸۳ انجام شد. این تحقیق به صورت کرت‌های خرده شده در قالب بلوک‌های کامل تصادفی با فاکتور اصلی مقدار آب آبیاری در سه سطح (۷۵ درصد, ۱۰۰ درصد و ۱۲۵ درصد تبخیر تجمعی از تشت تبخیر کلاس A) و فاکتورهای فرعی (شامل نوارهای تیپ وسط پشته روی سطح خاک, نوارهای تیپ وسط پشته در عمق ۵ سانتی متر, نوارهای تیپ کناره های پشته روی سطح خاک و آبیاری شیاری) در سه تکرار انجام گردید. نتایج آزمایش نشان داد که با افزایش آب مصرفی, عملکرد افزایش می یابد. با افزایش مقدار آب آبیاری ار ۷۵ به ۱۲۵ درصد مقدار عملکرد در بوته از ۰/۴۹۲ به ۰/۷۶۸ کیلوگرم افزایش یافت. کارآیی مصرف آب در آبیاری تیپ تیمار ۱۰۰ درصد وسط پشته روی سطح خاک نسبت به آبیاری شیاری تیمار ۱۰۰ درصد به مقدار ۱/۱ کیلوگرم در متر مکعب افزایش نشان داد. کارآیی مصرف آب تیمارهای ۷۵ درصد نیاز آبی و ۱۰۰ درصد نیاز آبی از نظر آماری تفاوت معنی داری نداشت. در مجموع بین روش های آبیاری تیپ و شیاری تفاوت معنی داری وجود داشت.