سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی بهرامی – کارشناس ارشد گروه آب -دانشکده عمران- دانشگاه صنعتی اصفهان
محمدرضا چمنی – استادیار گروه آب- دانشکده عمران – دانشگاه صنعتی اصفهان
منوچهر حیدر پور – استادیار گروه آب – دانشکده کشاورزی – دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

آب‌شستگی در اثر فرسایش بستر رودخانه توسط جریان آب و موادی که توسط آب حمل می‌شوند ایجاد می‌گردد و باعث انهدام پل‌ها می‌شود آب‌شستگی با گذشت زمان، اطراف پایه را خالی می‌نماید و باعث ناپایداری سازه می‌شود. بنابراین، شناخت این پدیده، پیش‌بینی میزان آب‌شستگی و لحاظ کردن آن در طراحی پل‌ها و مهمتر از همه، به کار بردن تمهیدات لازم برای کاهش و کنترل آب‌شستگی بسیار ضروری است. در این تحقیق کارایی شکاف در کاهش آب‌شستگی موضعی در زاویه‌های مختلف برخورد جریان در پایه‌های مستطیلی با استفاده از مدل‌های فیزیکی مطالعه شده است. دلیل اصلی استفاده از مدل فیزیکی، پیچیدگی پدیده آب‌شستگی است. نتایج نشان می‌دهد که با چرخش پایه، گودال اطراف پایه از حالت تقارن خارج می‌شود و شعاع آب‌شستگی در طرف چرخش پایه افزوده می‌شود. همچنین با افزایش زاویه برخورد، زمان تعادل در پایه شکافدار، به زمان تعادل در پایه بدون شکاف میل می‌نماید. با افزایش زاویه برخورد جریان کارآیی شکاف کم شده و در طی فرآیند آب‌شستگی با گذشت زمان عملکرد شکاف نیز کاهش می‌یابد