سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عبدالغفار تخله – کارشناس ارشد تغذیه دام، معاونت امور دام استان گلستان
یوسف روزبهان – عضو هیئت علمی و دکتری تغذیه دام، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس ته
کامران رضایزدی – استاد یار گروه علوم دامی دانشکده علوم زراعی و دامی پردیس کشاورزی و منا

چکیده:

این تحقیق با استفاده از ۲۰ رأس بز نر رائینی بالغ ۲/۵-۲ ساله با وزن اولیه ۲/۵ ±۳۰ کیلوگرم به مدت ۸۴ روز انجام گردید . بزها در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با ۴ جیره آزمایشی و ۵ ت کرار در هر جیره تغذیه شدند . مقدار پروتئین غیرقابل تجزیه در جیره های ۱ (جیره پایه )، ۲،۳و۴ به ترتیب ۲/۷۵ ، ۴/۸۶ ، ۵/۹۱ و ۶/۹۷ درصد در ماده خشک بود . مقدار انرژی قابل سوخت و ساز در تمام جیره ها در حدود ۱۰/۰۴ مگاژول در کیلوگرم ماده خشک بود . در ابتدا و انتهای دو ره آزمایش الیاف بدن چیده شد . همچنین یک نمونه الیاف از ناحیه پهلوی سمت چپ بزها برای اندازه گیری خصوصیات کمی و کیفی الیاف برداشت شد . نتایج به دست آمده نشان داد که وزن بیده ناشسته بزهای تغذیه شده با جیره های مختلف آزمایشی به ترتیب ۳۱۱/۴ ، ۳۰۰/۶ ، ۳۰۲/۶ و ۲۸۰/۶ گرم، وزن بیده شسته شده ۲۲۱/۴ ، ۲۱۸/۶ ، ۲۳۵/۱ و ۲۱۵/۴ گرم، مقدار کرک شسته شده ۱۳۱/۳ ،۱۱۰/۸ ، ۱۲۱/۷ و ۱۱۱/۸ گرم، طول کرک ۲۲/۹ ، ۲۰/۵ ، ۲۰/۱ و ۲۱/۵ میلی متر و قطر کرک آنها ۱۸/۷ ، ۱۸/۶ ، ۱۸/۶ و ۱۸/۹ میکرون بود که اختلاف بین میانگین ها در هر کدام از صفات فوق معنی دار نبود. بنابراین با توجه به نتایج به دست آمده افزایش سطح پروتئین غیرقابل تجزیه بیشتر از مقادیر توصیه شده در جدول های استاندارد غذایی ای اف آر سی ( ۱۹۹۸ ) تأثیر معنی داری بر خصوصیات کمی و کیفی الیاف تولیدی بزهای نر رائینی ندارد.