سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی بوم شناختی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

عباس ملکی – استادیار گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان
امیرحمزه حقی آبی – استادیار گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان
حمیدرضا متین فر – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان

چکیده:

شدت جریان ورودی از عوامل مهم و تأثیرگذار در مدیریت، طراحی و ارزیابی سیستم های آبیاری سطحی می باشد کـه بـا تغییـر آن نفوذ تغییر می کند و انتخاب دقیق و مناسب آن که از عوامل مدیریتی در آبیاری است . می تواند باعث افزایش راندمان آبیاری گردد . برای بررسی این مسئله در ق الب طرح بلوک کامل تصادفی آزمایش های نفوذپذیری در اراضی نیشکر جنوب اهواز، با سه
تیماردبی ۱ ، ۱/ ۵ و ۲ لیتر بر ثانیه با چهار تکرار و در سه آبیاری انجام گرفت . نتایج نشان داد که شدت جریان ورودی بـر روی نفــوذ تجمعی ت أثیر داشت و با افزایش جریان ، نفــوذ تجمعی در اراضی مورد مطا لعه نیز افزایش می یافت به طوری کـه متوسـط نفــوذ تجمعی با افـزایش شـدت جریـان ورودی از ۱ تـا ۱/۵ ، ۱ تـا ۲ و ۱/۵ تـا ۲ لیتـر در ثانیـه بـه ترتیـب ۳۸/ ۴ ، ۴۸/ ۸ و ۶/ ۸ درصــد افزایش پیدا کرده است و بین میانگین نفــوذ تجمعی در جوی چه هایی که شدت جریـان ورودی آن هـا ۱/۵ و ۲ لیتـر در ثانیه بود نسبت به بقیه کم ترین تغییرات وجود داشت با افزایش ۵۰ درصــدی شدت جریان ورودی از دبی ۱ به ۱/۵ لیتر بر ثانیـه ، نفــوذ تجمعی به میزان ۳۸/۲ درصــد و با افزایش ۱۰۰ درصـــدی دبـی از ۱ بـه ۲ لیتـر بـر ثانیـه نفـــوذ بـه مقـدار ۴۸/ ۸ درصـــد افزایش داشت . و از طرفی مقدارمت وسط نفوذ تجمعی در همه شدت جریان های ورودی در آبیـاری اول بـیش تـرین و در آبیـاری سوم کم ترین مقدار می باشد .