سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ذبیح ا… اسکندری – عضو هیت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
محمود متین – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
فتح ا… غیور – عضو هیت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان
مرتضی بهمن پور – کارشناس مر مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان

چکیده:

شیب اراضی یکی از عوامل مهمی است که درمقدارایجاد روانابو رسوب در حوضه آبخیز دخالت دارند. تعیین تاثیراین عامل در برنامه ریزیمدیریتیدر عرصه های منابع طبیعی و عملیات کنترل فرسایش و مدل های برآورد فرسایش خاک بسیار موثر می باشد. بسیاری از سازه های کنترل فرسایشاحداث شدهبه دلیل عدم اطلاعات و آمار، متناسب با حجم رواناب و رسوبطراحی نمی شود و عمومأ برای جلوگیری از خطرات احتمالی سازه احداث شده بیش از حد مورد نیاز طراحی می گردند که این عمل باعث تحمیل هزینه های زیادی به اجرای اینگونه پروژه ها خواهد شد. در این تحقیقسعی شده است با استفاده از رخداد های بارندگی کوتاه مدت طی یک دوره ۱۰ ساله ۱۳۷۳ لغات ۱۳۸۱ در اراضی ایستگاه تحقیقات آبخیزداری سد زاینده رود روابط بین شیب های مختلف و تاثیر آن بر حجم رواناب و وزن رسوب جمع آوری شده در کرت های استاندار بررسی گردد. نتایج نشان می دهد خشک ترین دوره ۱۰ ساله در طول ۳۲ سال اخیر در طول سالهای ۱۳۸۱-۱۳۷۲ بوده است و حداقلشدت بارندگی های کوتاه مدت که منجر به رواناب و رسوب در کرتها شده است۲/۴میلیمتر در ساعت درایستگاه سد زاینده رود می باشد که در همه رخداد ها خاک از بارندگی قبل نیز مرطوب بوده است. بیشترین همبستگی بین شدت بارندگی کوتاه مدت با رواناب و رسوب در شیب های کمتراز۱۳ درصد می باشد.ضریب همبستگی رگراسیون چند گانه بین حجم رواناب ، وزن رسوب ، شدت بارندگیو شیب۸۹/۰درصد می باشد.