سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدعلی آخوندعلی – استادیار دانشکده مهندسی علوم آب ،دانشگاه شهید چمران
سمانه عبدویس – کارشناس ارشد سازه های آبی سازمان آب و برق خوزستان
نرگس ظهرابی – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی سازمان آب و برق خوزستان

چکیده:

رودخانـه ها همـواره مـورد تـوجه جوامع انسانی بوده و زندگی و تلاش بسیاری از انسـان ها را بـه طـور مستقیـم و غیـرمستقیم تحت تاثیـر قـرار داده است. بـه طور کلی سیستم یک رودخانه از حوزه تا خروجی ( دریا ,دریاچه,تالاب و…) در معرض تغییرات مداوم مورفولوژیکی می باشد. تغییرات مورفولوژیکی رودخانه ها عمدتاً شامل تغییرات افقی (جانبی) و عمودی (بستری) می باشد. تغییرات بستر که مستقیماً تاثیر خود را بر تراز آب نشان می دهد به دو شکل پایین افتادگی (Degradation) و بالا آمدگی (Aggradation) در بستر رودخانه ها اتفاق می افتد(۶). در ایـن تحقیق با معـرفی ابـزار و روش های لازم به بـررسـی عکس العمل و تغییـرات رفتار مـرفـولـوژیکی بستـر رودخانه کارون بزرگ پرداخته شده است. این تغییرات با انتخاب دو ایستگاه هیدرومتری اهواز و فارسیات در مسیر رودخانه کارون بزرگ بررسی گردیده که نتیجتاً می تواند مبین تغییرات هیدرولیکی و ظرفیت عبوردهی جریان در زمان وقوع سیلابها در مسیر رودخانه از منطقه عمـومی اهواز باشد. بـدیهـی است وقـوع سیلاب یکـی از خطـراتـی است که همیشـه جوامـع انسانـی مستقـر در حاشیـه رودخانـه هـا را تهدیـد مـی نمایـد. در ایـن مطالعـه با پـرداختن به اثرات ناشـی از بالاآمدگی بستر کارون در منطقـه عمـومـی اهـواز، اهمیـت مـدیـریت سیلاب و مهندسـی رودخانـه در کارون بـزرگ بیـش از پیـش نمایان مـی گـردد.