سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

اصغر مشهدی جعفرلو – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان
احمد گلچین – دانشیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان
حسین بشارتی – استادیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان
مشهید هناره – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی

چکیده:

اکسایش گوگرد در خاک ضمن تأمین سولفات مورد نیاز گیاه باعث کاهش pH در مکانهای ریز اطراف ریشه و آزاد شدن عناصر غذایی نظیر فسفر، آهن، روی میشود ( پال (۱۹۹۶ و بشارتی ).۱۳۷۷) سنو و همکاران (۱۹۹۷) طی آزمایشی اثر چهار سطح نیتروژن ۰) ، ۲۰ ، ۴۰ و ۸۰ کیلوگرم در هکتار ) را بر سیر عملکرد آزمایش کردند و مشاهده نمودند که تیمارهای نیتروژن تأثیر معنیداری بر عملکرد سیر نداشته ولی بالاترین وزن غدهها از تیمار ۲۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار بدست میآید . رزندی و همکاران (۱۹۹۳) در یک آزمایش مزرعهای ۰ تا ۱۶۰ کیلوگرم اوره برای
سیر مصرف کردند و کود نیتروژنه در سه تقسیط بکار رفت ( قبل از کاشت، ۴۰ و ۸۰ روز بعد از کاشت ) بالاترین میزان عملکرد سیر با مصرف ۱۴۵ کیلوگرم اوره در هکتار بدست آمد . ورلی و همکاران (۱۹۹۵) طی آزمایشی تأثیر چهار دور آبیاری ( سه، چهار، پنج و شش روز یک بار ) و چهار سطح نیتروژن ۰) ، ۲۰ ، ۴۰ و ۸۰ کیلوگرم در هکتار ) را بر عملکرد سیر مورد مطالعه قرار داند و دریافتند که تیمارهای نیتروژن و آبیاری تأثیری بر عملکرد پیاز سیر نداشته، ولی بالاترین وزن غدهها از تیمار آبیاری به فاصله سه روز و ۲۰ کیلوگرم نیتروژن خالص بدست میآمد . با توجه به این که میزان عناصر غذایی خاک یکی از فاکتورهای مؤثر بر میزان عملکرد سیر میباشد در این پژوهش تأثیر مقادیر مختلف عنصر غذایی نیتروژن و گوگرد بر عملکرد سیر مورد بررسی قرار گرفت .