سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

عبدالغفور قلی زاده – محقق گروه خاکشناسی مرکز تحقیقات توتون تیرتاش
مهیار مشتاقی – محقق گروه خاکشناسی مرکز تحقیقات توتون تیرتاش
غلامرضا علیزاده – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی مازندران و دانشگاه آزاد اسلامی وا
عبداللطیف قلی زاده – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی مازندران و دانشگاه آزاد اسلامی وا

چکیده:

استفاده از مواد اسیدزا ( گوگرد، اسید سولفوریک و … ) جهت کاهش pH خاک ( حتی به طور موضعی ) به عنوان یک روش موثر برای افزایش قابلیت دسترسی عناصر کم مصرف در خاکهای آهکی و خاکهای با pH بالا نتایج سودمندی داشته است . شرط بهره گیری از این توان بالقوه گوگرد، حضور باکتریهای اکسیدکننده این ماده در خاک است . مهمترین نوع اکسیدکننده گوگرد در اکثـر خاکـهای زراعـی، باکتریـهای جنـس تیوباسیلوس می باشند . بشارتی و صالح راستین در بررسی تاثیر کاربرد مایه تلقیح تیوباسیلوس همراه با گوگرد در قابلیت جذب فسفر نتیجه گرفتند که استفاده از مایه تلقیح تیوباسیلوس همراه با مصرف گوگرد در خاک، روی تمام شاخصهای اندازه گیری شده در خاک و گیاه ذرت، تاثیر معنی داری در سطح ۱ درصد داشته و مصرف گوگرد بطور همزمان با باکتریهای اکسیدکننده آن توانسته است تاثیر معادل کودهای فسفری داشته باشد ).۱) در یک بررسی گلخانه ای، تاثیر مقادیر مختلف گوگرد با و بدون تیوباسیلوس بر روی سویا در خاکهای آهکی نشان داده شد که بالاترین مقدار جذب فسفر و آهن به ترتیب مربوط به تیمارهای ۱۰۰۰ و ۵۰۰ کیلوگرم گوگرد با تیوباسیلوس می باشد ).۳) در بررسی مزرعه ای اثرات مصرف گوگرد و تیوباسیلوس بر روی کلزا نشان داده شد که بالاترین عملکرد مربوط به تیمار ۳۰۰ kg گوگرد با تیوباسیلوس می باشد (.۲) در آزمایشی با مصرف مقادیر مختلف گوگرد ۰) ، ۱۱۴ ، ۲۲۸ کیلوگرم در هکتار ) بر روی توتون گرمخانه ای نتیجه گرفتند که با افزایش گوگرد ازت پروتئینی و گوگرد پروتئینی افزایش و ازت غیرپروتئینی کاهش می یابد