سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی یزدانی – کارشناس ارشد زلزله
فریدون امینی – دانشیار دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت

چکیده:

در طرح سازه‌های بتن مسلح همواره طراحی و آرماتور گذاری به گونه‌ای صورت می‌گیرد که گسیختگی خمشی عضو بر شکست برشی آن تقدم داشته باشد .بعبارت دیگر استهلاک انرژی لرزه‌ای باید در مکانیزم تسلیم خمشی روی دهد نه در مکانیزم لغزش برشی.این بدان معنی است که گسیختگی خمشی باید قبل از گسیختگی برشی اتفاق افتد.زیرا شکست برشی بطور کلی نسبت به شکست خمشی در تغییر شکلهای کوچکتری روی می‌دهد. در نتیجه مقطع تا مرحله شکست، انرژی خیلی کمتری نسبت به شکست خمشی جذب می‌کند. بنابراین باید از شکست برشی در اعضاء شکل‌پذیر جلوگیری به عمل آورد.یکی از عوامل موثر در مقاومت اعضاء مقاوم در برابر نیروهای زلزله، میزان فولادهای قائم استفاده شده در مقاطع بحرانی و مستعد شکست برشی این اعضاء می‌باشد. عامل دیگر ظرفیت خمشی مفاصل پلاستیک در مقاطع بحرانی می باشد. زیرا کنترل برش مقاوم اتصال و طراحی اعضای خمشی و فشاری-خمشی در برابر برش ارتباط مستقیم به ظرفیت خمشی مفصلهای پلاستیک دارد.هدف از این مقاله مقایسه فولاد برشی لازم در نواحی بحرانی اعضاء تحت اثر خمش مطابق با ضوابط شکل پذیری زیاد آئین نامه‌ بتن ایران (آبا)و معیارهای طرح ظرفیت آئین‌نامه طراحی ساختمانهای بتنی اروپا( EC2 & EC8 ) و همچنین ضوابط آئین‌نامه (UBC) در زون ۳ و۴ خطر لرزه خیزی با در نظر گرفتن شرایط یکسان طراحی میباشد. از اینرو در تعیین نیروهای طراحی آبا، ضوابط آئین‌نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله، استاندارد شماره ۲۸۰۰ ایران در نظر گرفته شده‌است.