سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

آزاده صفادوست – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه بوعلی سینا، همدان
علی اکبر محبوبی – دانشیار دانشگاه بوعلی سینا، همدان
محمدرضا مصدقی – استادیار دانشگاه بوعلی سینا، همدان
عباس نوروزی – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی همدان

چکیده:

سامانه های خاک ورزی و مواد آلی دو پارامتر مهم در مدیریت زراعی می باشند که می توانند ویژگی های فیزیکی خاک و ریشه را تحت تأثیر قرار دهند . هرگونه تغییر فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی خاک برای بهبود شرایط جوانه زنی، استقرار و رشد گیاهان، خاک ورزی محسوب می شود . ساختمان خاک از طریق تأثیر در مقاومت فروروی خاک و انتشار عناصر غذایی بر رشد گیاه اثر می گذارد و خاک ورزی از جمله عوامل مهمی است که می تواند باعث تخریب یا بهبود ساختمان خاک شود . موادآلی به علت اثر مطلوبی که بر ویژگی های فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی خاک دارد، باعث حفظ و تقویت حاصلخیزی خاک شده و به عنوان یکی از اجزای اصلی باروری خاک شناخته می شود و تأثیر شگرفی بر رشد و نمو گیاه و عملکرد محصول دارد . اگرچه مطالعات متعددی در زمینه تأثیر خاک ورزی و مواد بهساز خاک بر رشد ریشه توسط محققینی از جمله اندرسون (۱۹۸۷) ، باربر (۱۹۷۱) و لال (۱۹۸۹) انجام شده است ولی اغلب با منابع کودی غیر آلی به کار رفته است و اطلاعات کمی در زمینه تأثیرات توأم خاک ورزی و کاربرد کود آلی وجود دارد . در ایران، در نواحی مرکزی مطالعاتی توسط حاج عباسی و همت (۲۰۰۰) و شیرانی و همکاران (۲۰۰۲) انجام گرفت . طبق گزارشات آنها تأثیرات کوتاه مدت و میان مدت سیستم های خاک ورزی بر ویژگی های خاک و گیاه معنی دار نبود . احتمالاً ساختمان ناپایدار خاک به علت میزان کم مواد آلی از دلایل آن می باشد . در نواحی غربی در زمینه تأثیر سامانه های مدیریتی بر ویژگی های خاک و گیاه اطلاعات کمی وجود دارد . هدف از این تحقیق بررسی تأثیر سامانه های خاک ورزی و کود آلی برتراکم طول ریشه و ویژگی های فیزیکی خاک در ناحیه غرب ایران می باشد