سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

چکیده:

تا قبل از سال های ۱۹۵۰ م. به طور معمول از آلیاژ فلزات گرانبها (پلاتین، پالادیم، طلا و مس) برای مقاصداورتدنسی استفاده میشد؛ اما با روی کار آمدن فولاد زنگنزن این آلیاژها جای خود را به آن دادند. به طوری که از اواسط قرن حاضر به دلیل خواص خوردگی مناسب تقریبًا تمام کارهای اورتدنسی متکی به آلیاژ فولاد زن گنزن یا کرم-کبالت بوده است. پس از آن یکنوع آلیاژ نیکل-تیتانیم به نامNitinol به دلیل خواصالاستیسیته بسیار بالا و داشتن خاصیت حافظهداری، توانست وارد کاربردهای اورتدنسی گردد ۱]. متأسفانه علیرغم خواصمطلوب کلینیکی که در سیمهای نیکل-تیتانیم و فولاد زنگنزن وجود دارد، ] هنوز سازگاری آن با بدن زیر سؤال میباشد؛ چرا که در صورت ایجاد خوردگی در این سی مها یون نیکل .[ آزاد میگردد که میتواند موجبضایعات مخاطی و پوستی و ازدیاد حساسیتگردد [ ۱ در اواسط قرن بیستم تأثیر اعجاب انگیز یون فلوئوراید در پیشگیری از پوسیدگی دندان کشف شد؛ به طوری که تجویز دهانشویههای فلوئوراید و یا فلوئورایدتراپی طی تکامل و رویشدندانها در کودکان به .[ صورت شایع در دستور کار دندانپزشکان قرار گرفت[ ۱ تاکنون تحقیق جامعی راجع به اثر یون فلوئوراید بر رفتار خوردگی آلیاژ نیکل-تیتانیم صورت نگرفته است .[ ۲]؛ اما آزمایشهای الکتروشیمیایی بیانگر خوردگی این آلیاژها در مجاورت یون کلراید می باشد [مطالعات دیگران حاکی از آن است که مقاومت به خوردگی آلیاژهای نیکل-تیتانیم در محلول۰/۹% نمک طعام بهتر از فولاد زنگنزن آستنیتی م یباشد [ ۴